شمارهٔ ۵۱۹
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت چشمان محبوب اشاره می‌کند و احساسات عاشقانه شاعر را بیان می‌کند. شاعر از مستی و شوری ناشی از زیبایی معشوق سخن می‌گوید و به توصیف لب‌های رنگین و چهره‌ای می‌پردازد که همچون آفتاب درخشان است. او به عشق و وابستگی شدیدش به محبوب اشاره می‌کند و اذعان می‌کند که برغم همه مشکلات و دردها، دیدن محبوبش برایش اهمیت دارد. شاعر همچنین به حسرت و آرزوهایی که از دیدن معشوق به او دست می‌دهد اشاره می‌کند. در نهایت، او عاشقانه و با اشتیاق از تلاشش برای رسیدن به معشوق سخن می‌گوید و خود را در جستجوی وصال او می‌بیند.
بچشم مست خود آن را که کرده ای نظرینمانده است ز هشیاری اندرو اثری
هوش مصنوعی: من به چشمان مست خود نگاه میکنم و میبینم که دیگر هیچ نشانهای از هشیاری در این سو وجود ندارد.
می مشاهده تو بجام نتوان خوردکه من چو چشم تو مستم بجرعه نظری
هوش مصنوعی: من نمیتوانم از جامِ وجود تو بنوشم، زیرا من همچون چشم تو مست و شیدا هستم با یک نگاه.
اگر چو آب بگردی بگرد روی زمیندر آب و آینه بینی چو خویشتن دگری
هوش مصنوعی: اگر مانند آب به دور خود بچرخید و در این چرخش به زمین نگاه کنید، در آب و آینه تصویری از خود را مشاهده خواهید کرد که گویی فرد دیگری است.
ترا بدیدم و بر من چو روز روشن شدکه آفتاب بزاید ز مادر و پدری
هوش مصنوعی: وقتی تو را دیدم، به روشنی روز متوجه شدم که مثل خورشید، تو فرزند و نشانهای از پدر و مادری.
بپیش آن لب رنگین که رشک یاقوتستعقیق سنگ نژادست و لعل بدگهری
هوش مصنوعی: به پیش آن لب‌های رنگین که زیباییاش به یاقوت میماند، عقیق جواهر باارزشی است و لعل هم به خاطر هنرش معروف است.
گمان مبر که ز کوی تو بگذرد همه عمرکسی که دید ترا همچو عمر برگذری
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که نباید فکر کنی که کسی که تو را دیده، به سادگی از کنار تو و زندگیات میگذرد. او مانند خودت، عمرش را صرف تلاش برای درک و ارتباط با تو خواهد کرد.
بعشق باختن ای دوست با تو گستاخمبدان صفت که زمن رشک می برد دگری
هوش مصنوعی: به خاطر عشق، ای دوست، جرأت پیدا کردهام که بدانم دیگران به من حسادت میکنند.
بگرد تنگ شکر چون مگس همی گردمولی چه سود مرا دست نیست بر شکری
هوش مصنوعی: مثل مگس که دور شکر میچرخد، من هم در اطراف شکر میچرخم، اما چه فایدهای دارد؟ چون به آن چیزی که میخواهم دسترسی ندارم.
ز روز ما که بمحنت رسد بشام چه غمترا که در شب زلفست روی چون قمری
هوش مصنوعی: از روزهایی که برای ما با سختی و زحمت میگذرد، تو چرا نگران هستی؟ در شب زیباییهای تو، چون قمر، شخصیت تو کمنور میشود.
تو نازپرور از آن غافلی که شب تا روزدلم زانده تو چون همی کند جگری
هوش مصنوعی: تو به قدری در ناز و نعمت پرورش یافتهای که نمیدانی دل من چقدر به خاطر تو میتپد و بیتابی می‌کند.
کلاه شاهی خوبان چو تاج بر سر نهکزین میانه تو بر موی بسته ای کمری
هوش مصنوعی: کلاه زیبا و باارزشی که بر سر خوبان قرار دارد، مانند تاجی بر سر است. تو اما، با این که در میان این زیباییها قرار داری، کمربندت را به موهایت بستهای و این نشاندهنده ارزش و کیفیت توست.
ز روی صدق بسی سر زدم برین دیواربدان امید که بر من شود گشاده دری
هوش مصنوعی: به خاطر صداقت و راستگوییام، بارها به این دیوار نزدیک شدم و امید داشتم که روزی در آن به روی من باز شود.
ز تر و خشک جهان بیش ازین ندارم منبرای تحفه تو جان خشک و شعر تری
هوش مصنوعی: از هرچه در این دنیا دارم، بیشتر از این چیزی برای هدیه دادن به تو ندارم؛ فقط جان بیروح خود و چند شعر تازه دارم.
خجل بمانده که عیب سیاه پایی خویشچگونه پوشد طاوس جلوه گر بپری
هوش مصنوعی: طاوس زیبا و جلوهگر خجالتزده است که چگونه میتواند عیب پای سیاه خود را پنهان کند.
کلاه دار تمناست سیف فرغانیکه تاج وصل تو دارد طمع بترک سری
هوش مصنوعی: کلاهدار به شدت آرزومند است که سیف فرغانی، که تاج وصل تو را دارد، به سر او باشد و به همین خاطر به شدت خواهان آن است.