شمارهٔ ۲۷ - قطعه
هوش مصنوعی: این شعر به تصویرسازی احساسات و وضعیت مظلومیت می‌پردازد. آتش که نماد عواطف و دردهاست، به‌واسطه‌ی آب چشمان مظلوم خاموش شده، اما هنوز قادر به سوزاندن است. شاعر به کسی اشاره می‌کند که باید از آتش این مظلوم بترسد، زیرا این آتش از وجود شمع (که نماد زندگی و روشنایی است) نشأت گرفته و می‌تواند به او آسیب برساند. در کل، این متن به ارتباط بین درد و حسرت و اثرات آن بر دیگران اشاره دارد.
آتش است آب دیدهٔ مظلومچون روان گشت خشک و تر سوزد
هوش مصنوعی: آب چشمهای یتیم و بیپناه مثل آتش میسوزد، وقتی که او از درد و رنج خود رهایی یابد، هم خشکی و هم تری را شعلهور می‌کند.
تو چو شمعی ازو هراسان باشکاول آتش ز شمع سر سوزد
هوش مصنوعی: تو مانند شمعی هستی که از گرما و خطر آتش میترسد، چون شعله آتش می‌تواند شمع را بسوزاند.