غزل شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: این شعر احساس عمیق عشق و شوریدگی شاعر را نسبت به معشوقه‌اش به تصویر می‌کشد. شاعر از جذابیت و زیبایی مژگان و زلف معشوقه سخن می‌گوید و بیان می‌کند که عشق او را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. او اشاره می‌کند که در دلش حرارتی از عشق وجود دارد و نمی‌تواند از یاد معشوقه‌اش رها شود. همچنین، با اشاره به زاهدان و نیکی‌ها، بر این نکته تأکید می‌کند که عشق حقیقی و عمیق را نمی‌توان به راحتی رها کرد و همیشه در جستجوی وصل است. شعر به نوعی بیانگر تضاد میان عشق و فرزانگی است و حاکی از درد و زیبایی‌های عشق و longing است.
من که مشتاقم به جان برگشته مژگان تو راکی توانم برکشید از سینه پیکان تو را
هوش مصنوعی: من که بسیار مشتاقم و این عشق در وجودم شعلهور است، چگونه میتوانم تیر زهرآگین عشق تو را از دل خود بیرون کنم؟
گر بدینسان نرگس مست تو ساغر می‌دهدهوشیاری مشکل است البته مستان تو را
هوش مصنوعی: اگر نرگس زیبا و مست تو ساغر میریزد، بیتردید هوشیاری برای مستان تو دشوار خواهد بود.
وعده فردای زاهد قسمت امروز نیستبهر حور از دست نتوان داد دامان تو را
هوش مصنوعی: آرزوی بهشت و زیبایی‌های آن برای زاهدان، امروز نصیبشان نمیشود و نمیتوانند به خاطر آنچه در آینده است، از تو و محبتت چشمپوشی کنند.
جز سر زلف پریشانت نمی‌بینم کسیکاو به خاطر آورد خاطر پریشان تو را
هوش مصنوعی: جز موهای به هم ریختهات هیچ کس را نمی‌بینم که به یاد تو و دلنگرانیهایت باشد.
ای دریغ از تیغ ابرویت که خون غیر ریختسالها بیهوده رفتم خاک میدان تو را
هوش مصنوعی: عجب که ابروی تو، به قدری دلربا و تیز است که سالها در عشق تو زندانی شدم و حتی یک قطره خون از کسی نریخت. افسوس که همه آن زمانها بی نتیجه بود.
هرگز از جیب فلک سر بر نیارد آفتابصبح‌دم بیند اگر چاک گریبان تو را
هوش مصنوعی: هیچگاه خورشید صبحگاهی از جیب آسمان بیرون نخواهد آمد، مگر اینکه چاک گریبان تو را ببیند.
دامن آفاق را پر عنبر سارا کنندگر بر افشانند زلف عنبر افشان تو را
هوش مصنوعی: اگر زلفهای عنبرین تو را بپراکنند، دامن آفرینش را از عطر و بوی خوش پر میکنند.
چشم گریان مرا از گریه نتوان منع کردتا به کام دل نبوسم لعل خندان تو را
هوش مصنوعی: چشم من را که در حال گریه است، نمیتوانم از اشکریزی بازدارم تا زمانی که دلم را شاد نکرده و لبخند زیبای تو را نبوسم.
آه سوزان را فروغی اندکی آهسته ترترسم آسیبی رسد شمع شبستان تو را
هوش مصنوعی: سوزش دل را به آرامی بیان میکنم، مبادا که به شمع درخشان شبستانت آسیبی برسد.