غزل شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و دردهای ناشی از عشق و جدایی می‌پردازد. شاعر از مرگ و پایان عمر سخن می‌گوید و به حسرت‌هایی که بر دلش نشسته، اشاره می‌کند. او از عشق خود به محبوبش سخن می‌گوید و اینکه چگونه به رغم آرزوهایش، نمی‌تواند از عشق خود دل بکند. در این مسیر، دلش در کشمکش با احساسات و اشتیاق اوست و از غم‌هایی که بر اثر این عشق بر او وارد شده، رنج می‌برد. شاعر همچنین به زیبایی محبوب اشاره کرده و از اثرات عشق و بودن او در زندگی‌اش می‌نویسد، به گونه‌ای که او را به دلخوشی و آرامش می‌رساند، اما در عین حال آن عشق برایش درد و زحمت نیز به بار می‌آورد. در نهایت، او به قدرت عشق و تاثیرات آن بر زندگی‌اش اعتراف می‌کند.
شد وقت مرگ نوش لبی هم‌نشین مراعمر دوباره شد نفس واپسین مرا
هوش مصنوعی: زمان مرگ من، همانند نوشی شیرین که رفیق من است، احساس میکنم که دوباره جوان شدهام و آخرین نفسهایم را با شادابی میگذرانم.
با صد هزار حسرت از آن کو گذشته‌اموا حسرتا اگر بگذارد چنین مرا
هوش مصنوعی: من با هزاران حسرت از آن جاده گذشتهام و ای کاش این حسرت همچنان برایم باقی نماند.
چون برکنم ز سینهٔ سیمین دوست دلکه ایزد نداده است دل آهنین مرا
هوش مصنوعی: وقتی که دل محبتام را از سینهام برای دوست سیمین بیرون میآورم، از خودم میپرسم که چرا خداوند به من دل آهنین نداده است.
گفتم به چشم عقل نیفتم به چاه عشقبستی نظر ز نرگس سحر آفرین مرا
هوش مصنوعی: به خودم گفتم که نباید در دام عشق بیفتم، اما چشم معشوقی با زیبایی خاصش مرا مجذوب کرده و به سمت خود کشانده است.
در وعده‌گاه وصل تو جانم به لب رسیدامید مهر دادی و کشتی به کین مرا
هوش مصنوعی: در زمان مشخصی که به دیدارت میرسم، نفسم به شماره افتاده و به انتها نزدیک شده است. امید داشتم که محبت تو را دریافت کنم، اما به جای آن، به درد و رنج بیشتری دچار شدم.
زان گه که با دو زلف تو الفت گرفت دلآسوده کردی از غم دنیا و دین مرا
هوش مصنوعی: پس از آنکه دل من با دو زلف تو گره خورد، از غمهای دنیا و دینم آسوده شدی.
با آن که آب دیده‌ام از سر گذشت بازخاک در تو پاک نگشت از جبین مرا
هوش مصنوعی: با اینکه خیلی اشک ریختهام و دلم به درد آمده، اما خاک تو همچنان از پیشانیام پاک نشده است.
نازم خیال خاتم لعلت که همچو جمآفاق را کشید به زیر نگین مرا
هوش مصنوعی: من به خاطر خیال انگشتری سرخ رنگ تو، به تو افتخار میکنم که مانند جم (شخصیتی افسانهای) جهان را زیر نگین خود داری و به من تعلق داری.
داد آگهی ز خاصیت آب زندگیزهری که ریخت عشق تو در انگبین مرا
هوش مصنوعی: آب زندگی خاصیتی دارد که در آن عشق تو مانند زهر وجود دارد و من به این موضوع آگاه شدم.
گشتم نشان سخت کمانی فروغیایا رب مباد چشم فلک در کمین مرا
هوش مصنوعی: من به دنبال نشانی از یک کمان سخت میگردم، ای خداوند، کاش چشمان آسمان در کمین من نباشند.