غزل شمارهٔ ۱۰۶
هوش مصنوعی: این شعر به ابراز عشق و محبت عمیق شاعر نسبت به دوست و محبوبش می‌پردازد. شاعر به زیبایی‌های وجود محبوب و حسرت عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ چیز دیگری جز عشق و نزدیکی به دوست برایش ارزشمند نیست. او غم و شادی را در عشق می‌بیند و حتی در سختی‌ها، وجود محبوبش را منبع لذت و نشاط می‌داند. شاعر به توصیف زیبایی‌های محبوب و اثرات جادویی عشق می‌پردازد و در نهایت، ارزش و مقام خاص این احساسات را در زندگی و قیامت یادآور می‌شود. عشق او نه تنها فراموش‌نشدنی است که به عنوان یک نعمت و زیبایی بزرگ در زندگی اوست.
ای خوشا وقتی که بگشایم نظر در روی دوستسر نهم در خط جانان جان دهم بر بوی دوست
هوش مصنوعی: چه خوب است وقتی که به چهره محبوب نگاه میکنم، دل را در قلمرو او میگذارم و جانم را به عطر عشق او تقدیم میکنم.
من نشاطی را نمی‌جویم به جز اندوه عشقمن بهشتی را نمی‌خواهم به غیر از کوی دوست
هوش مصنوعی: من به جز غم عشق چیزی را نمی‌خواهم و به غیر از محله دوست، بهشتی را نمیطلبم.
کوثر من لعل ساقی جنت من روی یارلذت من صوت مطرب رغبت من سوی دوست
هوش مصنوعی: بهشت و نهر کوثر من با زیبایی‌های ساقیاش، لذت من از دیدن روی محبوب است و صدای مطرب مرا به سوی دوست میکشاند.
شاخ گل در بند خواری از قد موزون یارماه نو در عین خجلت از خم ابروی دوست
هوش مصنوعی: شاخ گل به خاطر نازکی و ظرافتش به اندازه ای شرمنده است که به قد موزون و زیبا محبوبش نگاه می‌کند؛ این در حالی است که ماه نو هم در مقابل خم ابروی معشوق احساس شرمندگی می‌کند.
گر بنازد بر سر شاهان عالم دور نیستکز شکار شرزه شیران می‌رسد آهوی دوست
هوش مصنوعی: اگر کسی بر بزرگان و شاهان دنیا فخر کند، بعید نیست که از شکار شیران قوی، دوستی همچون آهو به دست آورد.
گر ندیدی سحر و معجز دیدهٔ دل باز کنتا ببینی معجزات نرگس جادوی دوست
هوش مصنوعی: اگر تا به حال زیبایی‌های سحرانگیز و معجزات را ندیدهای، چشمان قلبت را باز کن تا معجزات نرگس و جادوی دوست را ببینی.
کس نکردی بار دیگر آرزوی زندگیگر نبودی در قیامت قامت دل‌جوی دوست
هوش مصنوعی: اگر در قیامت تو را نمیدیدم و حضور نداشتی، دیگر آرزوی زندگی را نمیکردم.
بر شهیدان محبت آفرین بادا که بودکار ایشان آفرین بر قوت بازوی دوست
هوش مصنوعی: به مدح و ستایش شهدایی که عشق و محبت را ایجاد کردند درود میفرستیم، چرا که تلاش و ایستادگی آنها، قوت و قدرت دوستی را به نمایش گذاشت.
زان نمی‌آرد فروغی بوسه‌اش را در خیالکز خیال من مبادا رنجه گردد خوی دوست
هوش مصنوعی: او با بوسه‌اش در خیال انگیزشی ندارد، زیرا از خیالم نگران است که مبادا دوستش ناراحت شود.