غزل شمارهٔ ۲۶۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره امید و عشق است. شاعر از عشق خود به معشوق صحبت می‌کند و می‌گوید که از او انتظار وفا دارد، در حالی که با جفاهایی نیز روبرو خواهد شد. او به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و ابراز می‌کند که هرجا جای او باشد، آثار عشق و زیبایی او را خواهد دید. شاعر به والترک و دشواری‌های عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر معشوق او را درد دهد، او باز هم آرزوی دیدن عشق را دارد. در نهایت، شاعر به نور و روشنی که عشق معشوق به او می‌دهد، اشاره می‌کند و می‌گوید که همیشه او را در زندگی‌اش خواهد دید.
به امیدی که وفا خواهم دیداز تو تا چند جفا خواهم دید
هوش مصنوعی: به امید اینکه روزی وفاداری و محبت تو را ببینم، تا کی باید رفتار ناپسند و زخمهای تو را تحمل کنم؟
تا کی از لعل شراب آلودتغیر را کامروا خواهم دید
هوش مصنوعی: تا کی باید منتظر بمانم تا دیگران از زیبایی و لذت شراب تو بهرهمند شوند؟
گر توان وصل تو را دید بخواباین چنین خواب کجا خواهم دید
هوش مصنوعی: اگر بتوانم وصل تو را ببینم، چنین خوابی را در هیچ جا نخواهم دید.
طاق ابروی تو گر قبله شودخوش اثرها ز دعا خواهم دید
هوش مصنوعی: اگر ابروی تو به عنوان قبله قرار گیرد، آثار خوبی از دعاها را خواهم دید.
تا سر زلف تو در دست من استمشک چین را به خطا خواهم دید
هوش مصنوعی: تا زمانی که موهای تو در دستان من است، به راحتی میتوانم هر چیز دیگری را نادیده بگیرم و فقط زیبایی تو را ببینم.
حسن تو پرده ز چشمم برداشتتا ازین پرده چها خواهم دید
هوش مصنوعی: زیبایی تو چشمانم را از حجاب بیرون آورد، حال که دیگر پردهای نیست، چه چیزهایی را میتوانم ببینم؟
گر تو شمشیر زنی مردم راچشم حسرت به قفا خواهم دید
هوش مصنوعی: اگر تو به دشمنی و جنگ روی بیاوری، دیگران با چشمانی پر از حسرت به تو خواهند نگریست.
گر کمان دار تویی دلها راهدف تیر بلا خواهم دید
هوش مصنوعی: اگر تو کماندار باشی، من دلها را به عنوان هدف تیر بدبختی خواهم دید.
هر کجا قامت تو بنشیندبس قیامت که به پا خواهم دید
هوش مصنوعی: هر جا که تو حضور پیدا کنی، غوغا و هیاهویی به پا خواهد شد که آن را مشاهده خواهم کرد.
گر کف پای نهی بر سر خاکخاک را آب بقا خواهم دید
هوش مصنوعی: اگر پای خود را بر روی زمین بگذاری، خاک را در حالتی میبینم که گویی همیشه باقی خواهد ماند.
مگر آن ماه فروغی دیدیکه فروغت همه جا خواهم دید
هوش مصنوعی: آیا تا به حال آن ماه روشنایی را دیدهای که من نور تو را در هر جایی خواهم دید؟