غزل شمارهٔ ۲۹۲
هوش مصنوعی: این شعر توصیف احساسات عاشقانه و عواطف عمیق انسان است. شاعر از شوق و عشق سخن می‌گوید که به اندازه‌ای شدید است که مانند نوشیدنی در دلش بجوش می‌آید. او بزم معشوق را بهتر از بهشت می‌داند و نام او را خوش‌تر از الهام سروش می‌بیند. شاعر به توصیه‌هایی اشاره می‌کند که در کنار غم عشق آن را تحمل کند و برای رسیدن به معشوق کوشش کند. همچنین از سختی‌های عشق و ناکامی در رهایی از آن سخن می‌گوید. با وجود موانع و دردهای عشق، آرزو دارد که از زیبایی‌های آن بهره‌مند شود و در عین حال به اشاره‌ای به خطای عاشقانه و فریبندگی می‌پردازد. در پایان به خواب و خیال معشوق اشاره دارد که خوشی را برایش به ارمغان آورده است.
تا دهان او لبالب شد ز نوشغنچه را در پوست خون آمد به جوش
هوش مصنوعی: وقتی که دهان او پر از نوشیدنی شد، غنچهای در پوستش به جوش آمد و خونش به حرکت درآمد.
بزم او بهتر ز گلگشت بهشتنام او خوش تر ز الهام سروش
هوش مصنوعی: محفل او از باغ بهشت هم زیباتر است و نام او خوشایندتر از الهام فرشتگان است.
با غمش تا طاقتی داری بسازدر پی‌اش تا ممکنت باشد بکوش
هوش مصنوعی: با غم و اندوه او تا جایی که میتوانی، خودت را سازگار کن و برای رسیدن به او تلاش کن.
صید قید او نمی‌یابد خلاصمست جام او نمی‌آید به هوش
هوش مصنوعی: شکاری که گرفتار او شده، نمیتواند رهایی یابد و مستی ناشی از نوشیدن او، به هوش نمیآورد.
با چنان صورت چسان بندم نظربا چنین آتش چسان مانم خموش
هوش مصنوعی: با چنین چهرهای چطور میتوانم چشم از تو بر داشته و نگریستم؟ و با چنین آتشی چطور میتوانم سکوت کنم؟
می‌خرم خار جفایش را به جانمی‌کشم بار گرانش را به دوش
هوش مصنوعی: من با جان و دل تحمل مشکلاتش را میپذیرم و بار سنگین عشق او را به دوش میکشم.
ما و گل‌زاری که از نیرنگ عشقگل بود خاموش و بلبل در خروش
هوش مصنوعی: ما در میان گل‌زاری هستیم که به خاطر نیرنگ عشق پر از گل است، در حالی که خاموش هستیم و بلبل در حال آواز خواندن است.
تا پیامش بشنوی از هر لبیپنبهٔ غفلت برون آور ز گوش
هوش مصنوعی: برای درک پیامش، باید از هر لبی که میشنوی، حواس پرتی و غفلت را کنار بگذاری و گوشهات را باز کنی.
رهزن آدم شد آن خال سیاهآه از این گندم‌نمای جوفروش
هوش مصنوعی: عشق یا زیبایی که در نگاه اول جذاب به نظر میرسد، ممکن است باعث فریب و آسیب شود. این احساس شبیه به دانههای گندم است که ظاهری خوشنما دارند، اما در واقع میتوانند ناشی از نیرنگی باشند که تنها برای بهرهبرداری دیگران طراحی شدهاند.
دوش در خوابش فروغی دیده‌ایمتا قیامت سرخوشیم از خواب دوش
هوش مصنوعی: شب گذشته در خواب، نوری دیدهایم که تا همیشه ما را خوشحال و سرحال کرده است.