غزل شمارهٔ ۳۱۴
هوش مصنوعی: این شعر، بیانگر عشق عمیق و آتشین شاعر به معشوق است. او به طور مستمر در جستجوی محبت و وصال معشوق خود، رنج و درد را تحمل می‌کند. شاعر از تصاویری مانند «دل سودازده»، «غمزه طفلی» و «زنجیر» برای توصیف احساسات خود استفاده کرده و بیان می‌کند که چگونه عشق او را از پا درآورده و به جنون کشانده است. همچنین نشان می‌دهد که در این مسیر با مشکلات و موانع زیادی روبروست، اما عشق او به معشوق، به او نیرو و انگیزه می‌دهد. در نهایت، شاعر از فیض و برکت عشق می‌گوید که به او آرامش و شوق می‌دهد.
دست در حلقهٔ آن جعد چلیپا زده‌امدل سودازده را سلسله در پا زده‌ام
هوش مصنوعی: من دستم را در حلقهی موهای آن دختر پیچیدهام و دل دلدادهام را به زنجیر حسرت درآوردهام.
عشقم آتش زد و آب مژه از سر بگذشتپی آن گوهر یک دانه به دریا زده‌ام
هوش مصنوعی: محبت من مانند آتش سوزان است و از چشمانم اشک به زمین ریخته. برای به دست آوردن آن گوهر گرانبها، به دریا دست زده‌ام.
در بر غمزهٔ طفلی سپر انداخته‌اممن که بر قلب جهان با تن تنها زده‌ام
هوش مصنوعی: من در مقابل نگاه زیبا و معصومانهی کودکی دفاع کردهام، چرا که با وجود همهچیز، به تنهایی بر دل جهان ضربه زده‌ام.
ساقیم کرده چنان مست که هنگام سماعسنگ بر شیشه نه طارم مینا زده‌ام
هوش مصنوعی: من به قدری مست شده‌ام که وقتی موسیقی مینوازند، حالتی دارم که انگار سنگی بر شیشههای طارم (گنبدی) میزنم.
با من ای زاهد گمراه مزن پنجه به جهلکه ز آه سحری بر صف اعدا زده‌ام
هوش مصنوعی: ای زاهد گمراه، با من درافت نکن و به نادانیات دامن نزن، زیرا من از دلتنگیهای سحرگاهی به دشمنان ضربهای زده‌ام.
منم آن عاشق دیوانه که از غایت شوقخم زنجیر تو را بر دل شیدا زده‌ام
هوش مصنوعی: من آن عاشق دیوانهام که به خاطر عشق فراوان، زنجیر تو را بر دل شیدای خود گره زده‌ام.
لاله‌زاری شده‌ام بس که به گل‌زار وفاشعله داغ تو را بر همه اعضا زده‌ام
هوش مصنوعی: من به قدری از عشق و داغی تو آکندهام که مثل لاله‌زاری شدم. هر گوشهام را حرارت و عشق تو فراگرفته است.
می‌توان یافت ز طغیان جنونم که مدامسر سودای تو دارد دل سودازده‌ام
هوش مصنوعی: می‌توان از شدت بیتابی و عشق من به تو پی برد، چرا که دل شیدای من دائم در آرزوی توست.
پا به گل مانده ز بالای تو طوبی آریمن در این مسأله با عالم بالا زده‌ام
هوش مصنوعی: به دلیل زیبایی و درخشش خاص تو، من در این موضوع به اوج و کمال رسیدهام.
هر که فیض دم جان بخش تو بیند داندکه چرا خنده به انفاس مسیحا زده‌ام
هوش مصنوعی: هر کسی که نعمت زندگیبخش تو را تجربه کند، میداند که چرا من با نفسهای خود مانند مسیحا لبخند میزنم.
بخت بیدار مدد کرد فروغی که به خواببوسه‌ای چند بر آن لعل شکرخا زده‌ام
هوش مصنوعی: برکت و شانس، به من یاری رساند تا بتوانم خوابهایی خوش با بوسههایی ملایم بر آن لعل (که به معنای لبان شیرین و زیباست) بگذرانم.