غزل شمارهٔ ۳۴۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با احساسات شدید خود از فراق و دوری می‌گوید و به وصف درد و رنجی می‌پردازد که از فقدان محبوبش به او دست داده است. او به تصویر کشیدن غم و گریه می‌پردازد و احساسات عمیق خود را به شکل اشک و آتش توصیف می‌کند. شاعر به دنبال پیامی از معشوق است و می‌خواهد بداند آیا امیدی برای دیدار دوباره وجود دارد یا خیر. در نهایت، به تمایز بین محبت معشوق و سختی‌هایی که بر او رفته اشاره می‌کند و نام پادشاهی را می‌آورد که نشان از قدرت و پیروزی دارد.
گرفته تا ره بغداد ماه نوسفرمهزار دجله به یک‌دم گذشته از نظرم
هوش مصنوعی: دارم به سمت بغداد سفر میکنم و در این مسیر هزاران دجله را در یک لحظه از نظر دور میکنم.
چه قطره‌ها که دمادم نریخت از مژه‌امچه شعله‌ها که پیاپی نخاست از جگرم
هوش مصنوعی: چندین قطره اشک بود که مدام از چشمانم میریخت و چه آتشهایی بود که پی در پی درونم شعلهور بود.
زمین به زلزله از سیل اشک خانه کنمفلک به غلغله از برق آه شعله ورم
هوش مصنوعی: زمین را با زلزلهای از باران اشک خود به لرزه درمیآورم و آسمان را با صدای غرش آههای آتشینم ملتهب میسازم.
چه شد خلیل که واله شود ز آتش منکجاست نوح که حیرت برد ز چشم ترم
هوش مصنوعی: چه بر سر خلیل آمده که از آتش من دیوانه شده است؟ و کجاست نوح که به خاطر اشکهای من در حیرت فرو رفته؟
شب فراق بود تا ز هستیم اثریاثر نمی‌کند این ناله‌های بی‌اثرم
هوش مصنوعی: در شب جدایی، احساس میکنم که آثار وجودم به جایی نمیرسد و این ناله‌های بیثمر من بیحاصلند.
دلی ز سنگ به آن سرو سیمبر دادندکه حاصلی ندهد گریه‌های بی‌ثمرم
هوش مصنوعی: دل سنگی را به آن سرو زیبا سپردند که هیچ ثمری ندارد و اشکهای بیفایده من را نادیده گرفته است.
به شام تیرهٔ هجران چه کار خواهم کردکه هیچ کار نیاید ز نالهٔ سحرم
هوش مصنوعی: در دل شبهای تار هجر، چه کاری از دست من بر میآید، وقتی هیچ چیز از ناله‌های سحرگاهیام به نتیجه نمیرسد؟
مگر پیامی از آن ماه می‌رسد امشبکه آب دیده ز شادی رسید تا کمرم
هوش مصنوعی: شاید امشب خبری از آن محبوب می‌رسد که اشک شوق به اندازهای جاری شده که تا کمرم رسیده است.
من از نهایت بیداد دوست می‌ترسمکه داد دل رسد آخر به شاه دادگرم
هوش مصنوعی: من از ظلم و بیعدالتی که از طرف محبوبم میبینم، نگرانم که روزی صدای دردم به گوش کسی برسد که عدالت را برقرار می‌کند.
ابوالمظفر منصور ناصرالدین شاهکه داده نام خوشش بر معاندین ظفرم
هوش مصنوعی: منصور ناصرالدین شاه، شخصی است که دشمنانش را به پیروزیهای خود امیدواری نمیدهد و نام خوشش همیشه در خاطرها باقی میماند.
فروغی آن مه تابان چنان طلوعم دادکه آفتاب صفت در زمانه مشتهرم
هوش مصنوعی: فروغ آن ماه درخشان به من نوری بخشید که مانند خورشید در این دنیا شناخته شده و مشهور شدم.