غزل شمارهٔ ۳۷۱
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق شاعر درباره عشق و درد و شوق می‌پردازد. شاعر خود را در حالتی فراتر از تعصبات دینی و دنیوی توصیف می‌کند و از بهشت و آتش به عنوان نمادهای عشق و تضاد استفاده می‌کند. او خود را شاه عشق می‌داند و از تسلط عشق بر زندگی‌اش می‌گوید. عشق او به معشوق چنان عمیق است که به سادگی حیران و نگران شده و او را به گریه می‌اندازد. شاعر تضادهای عاطفی را به تصویر می‌کشد: در حالی که معشوق در خوشی و آرامش است، او در غم و فراق معشوق به سر می‌برد. او در نهایت به نقطه‌ای می‌رسد که عشقش از هرگونه تردید کنار گذاشته می‌شود و به وضوح بر او حاکم می‌گردد.
به دیر و حرم، فارغ از کفر و دینمنه در بند آنم، نه در قید اینم
هوش مصنوعی: من به معبد و اماکن سیاسی بیتوجه هستم و نه به مذهب اهمیت میدهم و نه به بیدینی. نه به این اعتقادات وابستهام و نه به آنها گرفتار.
بهشت آیتی از رخ دل فروزشسقر شعله‌ای از دم آتشینم
هوش مصنوعی: بهشت نشانهای است از زیبایی دل من، و جهنم تنها شعله‌ای است که از آتش درونم زبانه می‌کشد.
من امروز در عالم عشق شاهمسپاه بلا از یسار و یمینم
هوش مصنوعی: امروز در دنیای عشق، احساس میکنم که قدرت دارم و مشکلات و دشواریها از هر سو به من حمله ور شدهاند.
سلیمانیم داد لعل لب اوجهان شد سراسر به زیر نگینم
هوش مصنوعی: من همانند سلیمان هستم که با لبخند زیبای او دنیا به زیر نگین من قرار گرفت.
چنان اشک من ریخت بر آستانشکه پر شد ز گوهر همه آستینم
هوش مصنوعی: اشکهای من به حدی بر درگاه او ریخت که همه آستینم پر از جواهر شد.
چنان مضطرب حالم از چین زلفشکه گاهی به ماچین و گاهی به چینم
هوش مصنوعی: حال من به شدت ناپایدار و مضطرب است، به طوری که گاهی برای بوسیدن موهایش به این سو و آن سو میروم و گاهی هم خودم را به آمادهباش میآورم.
نظر کن که با صد هزاران کرامتگرفتار آن چشم سحرآفرینم
هوش مصنوعی: به آن چشم جادوگر که پر از زیبایی و魅魅 است، با صدها لطف و محبت، اسیر شدهام.
تو در خنده شیرین دور زمانیمن از گریه فرهاد روی زمینم
هوش مصنوعی: تو با خندهی شیرینت دور از زمانم هستی، در حالی که من مانند فرهاد بر روی زمین در حال گریه کردنم.
تو در حسن لیلای خرگه نشینیمن از عشق مجنون صحرانشینم
هوش مصنوعی: تو در زیبایی لیلا زندگی میکنی و من به خاطر عشق مجنون در صحرا به سر میبرم.
تو از غایت دلبری، بی‌نظیریمن از دولت عاشقی، بی‌قرینم
هوش مصنوعی: تو به خاطر زیبایی و جذابیت بینظیری، و من به خاطر سعادت و خوشبختی عاشق بودنم، هیچ همتایی ندارم.
من ار سخت بستم کمر را به مهرتتو هم تنگ بستی میان را به کینم
هوش مصنوعی: اگر من به خاطر محبت تو خودم را تحت فشار قرار دادهام، تو نیز با کینهات این وضعیت را برای خودت سخت کردهای.
رسانید عشقم به جایی فروغیکه فارغ ز سودای شک و یقینم
هوش مصنوعی: عشقم را به جایی رساند که از همه تردیدها و یقینها آزاد شدهام.