غزل شمارهٔ ۴۸۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و وابستگی عمیق خود به معشوقش اشاره می‌کند. او آرزو دارد که معشوقش در کنار او باشد و خود را با او برابر می‌داند؛ مثلاً او آسمان و معشوق ماه اوست. شاعر از زیبایی و تاثیر زلف و چهره معشوقش سخن می‌گوید و از او می‌خواهد که درک کند چگونه عشقش به او را می‌بیند. همچنین شاعر به ناامیدی و حسرتی که از جدایی احساس می‌کند، اشاره می‌کند و در نهایت، عشق و وفاداری خود را به معشوق ابراز می‌دارد.
خوشا شبی که به آرامگاه من باشیمن آسمان تو باشم، تو ماه من باشی
هوش مصنوعی: چه شب زیبایی خواهد بود که در کنار آرامگاه من باشی، من همچون آسمان تو باشم و تو مثل ماه من در آسمان بدرخشی.
کمان نهم به کمان زلف ز نیروی عشقتو گر نشانهٔ تیر نگاه من باشی
هوش مصنوعی: عشق تو به من قدرتی داده که کمان زلفت را به عنوان نشانه ای از تیر نگاه خودم به کار میبرم.
تو را دو زلف شب آسا برای آن دادندکه واقف از من و روز سیاه من باشی
هوش مصنوعی: به تو دو زلف سیاه مانند شب دادهاند تا از حال و روز تاریک و غمزده من آگاه باشی.
من از دو نرگس مست تو چشم آن دارمکه آگه از نگه گاه گاه من باشی
هوش مصنوعی: من از چشمان زیبا و فریبندهات انتظار دارم که آگاه باشی و گاهی به من نگاه کنی.
به حکم عشق و تقاضای حسن می‌بایدکه من گدای تو باشم، تو شاه من باشی
هوش مصنوعی: به خاطر عشق و زیبایی تو، لازم است که من به تو خدمت کنم و تو به عنوان بزرگتر و محبوب من شناخته شوی.
پس از هلاک به خاکم بیا که می‌ترسمعلی الصباح جزا عذرخواه من باشی
هوش مصنوعی: پس از اینکه نابود شوم، به خاک من بیایید، زیرا نگرانم که در صبح زود عذرم را خواهی خواست.
اگر چه هیچ امید از تو بر نمی‌آیدهمین بس است که امیدگاه من باشی
هوش مصنوعی: اگرچه از تو هیچ امیدی ندارم، همین که تو برای من منبع امید هستی کافی است.
بتان کج کله آنجا که در میان آیندتو در میان بت کج کلاه من باشی
هوش مصنوعی: بتان کجکله زمانی که وارد شوند، تو هم در میان آنها هستی و من در میان آن بتها کجکلاه میشوم.
چو نیست قسمت من عافیت همان بهترکه آفت من و حال تباه من باشی
هوش مصنوعی: اگر عافیت در زندگی برای من مقدر نشده، بهتر است که تو هم مصدر آزار و زحمت من باشی و حال بد مرا تحمل کنی.
از آن به چشم خود ای اشک مسکنت دادمکه در بیان محبت گواه من باشی
هوش مصنوعی: من به چشمان خود، ای اشک بیچارگی، نشان دادم که تو گواه عشق و محبت من باشی.
به گریه گفتمش آیا گذر کنی بر منبه خنده گفت اگر خاک راه من باشی
هوش مصنوعی: به او گفتم که آیا بر من رحم میکنی و از کنارم میگذری؟ او با خنده پاسخ داد که اگر تو برایم به اندازهی خاکی که زیر پاهایم است، باشی.
فروغی از پی آن زلف و چهره تا نرویچگونه با خبر از اشک و آه من باشی
هوش مصنوعی: تا زمانی که چهره و زلف تو را نبینم، چگونه میتوانی از درد و اشک من باخبر باشی؟