شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به محبوب خود دعوت می‌کند تا به او توجه کند و با اشاره به زیبایی و جذابیت او، از عشق و وابستگی عمیق خود سخن می‌گوید. او ابراز می‌کند که حتی در برابر زاهدان و راهبان که به جستجوی کعبه و دیر هستند، او تنها دیوانه‌ای است که در عشق و توجه به محبوبش غرق شده است. شاعر همچنین به پاداش‌های بهشتی و نعمت‌های معنوی که در عشق به محبوبش به دست آورده، اشاره می‌کند و از زیبایی‌های او به عنوان دلیل خوشبختی و دل‌خوشی خود یاد می‌کند. در نهایت، او از تاثیرات شگرف محبوبش بر زندگی و هنر خود سخن می‌گوید و می‌گوید که غزل‌هایش به خاطر وجود او به معنای واقعی کلمه جذاب شده‌اند.
برخیز نگارا که ز فرمودهٔ خسروموزون غزلی چون قد دل جوی تو دارم
هوش مصنوعی: ای محبوب من، برخیز و بیدار شو، زیرا به دستور شاه، شعری زیبا و موزون همچون قامت دلربای تو برایت دارم.
نیکوست که در پیش تو خوانم غزل شاهزیرا که هوای رخ نیکوی تو دارم
هوش مصنوعی: خوب است که در حضورت شعری زیبا و دلنشین بخوانم، چرا که به زیبایی چهرهات فکر میکنم و دلم را به آن مشغول کردهام.
بشنو ز من اشعار ملک ناصردین راکز شوق همین جای به پهلوی تو دارم
هوش مصنوعی: به من گوش کن که اشعار ملک ناصردین را برایت میخوانم، زیرا به خاطر شوق و محبت، به اینجا آمدهام.
« در هر دو جهان آرزوی روی تو دارمدر دست ز محصول جهان موی تو دارم
هوش مصنوعی: من در این دنیا و آن دنیا آرزوی دیدن زیبایی تو را دارم و از این دنیا چیزی که به یاد تو به دست آوردهام، موهای تو هستند.
زاهد به سوی کعبه و راهب به سوی دیرآری من دیوانه سر کوی تو دارم
هوش مصنوعی: زاهد به سوی کعبه میرود و راهب به سمت دیر، اما من دیوانه‌ای هستم که فقط به کوی تو فکر میکنم.
گر با تو به فردوس برین جای دهندمدر مجمع فردوس نظر سوی تو دارم
هوش مصنوعی: اگر مرا به بهشت جا دهند، حتی در آن جمع دلانگیز، باز هم نگاه من به سوی تو خواهد بود.
اندیشه ندارد دلم از آتش دوزختا راه در آتشکدهٔ خوی تو دارم
هوش مصنوعی: دل من به خیال آتش دوزخ نیست، زیرا که به خاطر تو، راهی به آتشکدهی خودت دارم.
یارب خم گیسوی تو آشفته مباداکاشفته دلی در خم گیسوی تو دارم
هوش مصنوعی: ای پروردگار، نگذار که گیسوی تو به هم ریخته و نامرتب باشد، زیرا من دل عاشق و آشفتگی را در زیبایی و پیچشهای گیسوی تو پنهان کردهام.
پیوسته بود منزل من گوشه محرابوین منزلت از گوشهٔ ابروی تو دارم
هوش مصنوعی: همیشه خانه من در کنار محراب بوده، اما این منزلت را از گوشه ابروی تو دارم.
در نزد من ارباب کرامت همه ماتندوین معجزه از نرگس جادوی تو دارم»
هوش مصنوعی: در حضور من، تمام بزرگزادگان و صاحبان کرامت دچار حیرت و شگفتی هستند و من این شگفتی را از نگاه جادوی تو دارم.
شاها غزل شاه، مرا کرده غزل خواناین فیض من از نطق سخن گوی تو دارم
هوش مصنوعی: ای پادشاه، غزل تو من را به غزلخوانی واداشته است و این نعمت را از سخنگویی تو به دست آوردهام.