رباعی شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف حالتی از مستی و عشق می‌پردازد. او می‌گوید که با نوشیدن و مست شدن، خود را به عشق می‌سپارد و به نوعی از خود بی‌خود می‌شود. در نهایت، این حالت مستی او را به نقطه‌ای می‌رساند که نه تنها از خود فاصله می‌گیرد بلکه به یک دنیای دیگری وارد می‌شود.
بگذار که تا می خورم و مست شومچون مست شوم به عشق پا بست شوم
هوش مصنوعی: اجازه بده که تا وقتی از زندگی لذت میبرم و سرمست میشوم، به عشق و علاقهام متعهد شوم.
پابست شوم به کلی از دست شومار مست شوم نیست شوم، هست شوم
هوش مصنوعی: اگر به طور کامل خود را وابسته کنم، از همه چیز میروم و از خودم فاصله میگیرم. اگر در حال مستی باشم، دیگر وجود نخواهم داشت، اما در عین حال، وجود واقعیام را احساس میکنم.