غزل شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت یک معشوق می‌پردازد و نشان می‌دهد که چقدر این ویژگی‌ها فراتر از حد انتظار هستند. شاعر به لذت‌های ناشی از عشق و نوشیدن باده اشاره می‌کند و به وفاداری و بی‌وفایی زندگی و زمانه می‌پردازد. در نهایت، شاعر امتحان عشق و دوستی را نیز مطرح می‌کند که هر کدام بیش از حدی که قابل تحمل است، خود را نشان می‌دهند.
سیاه چرده بتم را نمک ز حد بگذشتعتاب او چو جفای فلک ز حد بگذشت
هوش مصنوعی: بت سیاه چهرهام به قدری تلخ و تند شده که دلسردی و سرزنشهای او به مانند ظلم و بدی آسمان دیگر تحملناپذیر شده است.
لطافت لب و دندان و مستی چشمشچو می پرستی ما یک به یک ز حد بگذشت
هوش مصنوعی: نرمی لبها و دندانهایش و خوابآلودگی چشمانش مانند میپرستی، هر یک به تنهایی از حد خود فراتر رفته است.
به لابه گفت که از حد گذشت جور رقیببه طنز گفت که بی هیچ شک ز حد بگذشت
هوش مصنوعی: او با ناراحتی گفت که رفتار رقیب فراتر از حد و اندازهها رفته است، و به طعنه افزود که بدون شک او از هر حدی عبور کرده است.
بنوش بادهٔ صافی ز دست دلبر خویشکه بی‌وفائی چرخ و فلک ز حد بگذشت
هوش مصنوعی: از شراب ناب و خالصی که معشوقهات میریزد بنوش، زیرا بی‌وفایی زمانه و گردونه دنیا از حد و اندازهاش فراتر رفته است.
عبید را دل سنگینش امتحان کردندعیار دوستیش بر محک ز حد بگذشت
هوش مصنوعی: دل عبید را آزمایش کردند و دیدند که میزان واقعی دوستیاش از هر اندازهای فراتر رفته است.