غزل شمارهٔ ۴۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از افراد و موقعیت‌هایی صحبت می‌کند که می‌توانند شادی و خوشی را به او هدیه دهند. او به دنبال کسی است که در صبح زود باده شبانه‌ای به او بدهد و یادآور دوستان و عزیزانی است که می‌توانند او را به دنیای خوش‌شراب هدایت کنند. شاعر به زندگی شاداب رندان اشاره می‌کند که در هنگام صبح از خانه خارج می‌شوند و به میخانه می‌روند. او خود را غلام خوشبختی می‌داند که هر چه می‌گیرد، با شمع و شاهد و موسیقی می‌سازد. همچنین به خواص می نوشیدن اشاره دارد که می‌تواند به خوش‌عیشی و عمر جاودانه منجر شود. او از زاهدانی که در پی فریب مردم هستند انتقاد می‌کند و در نهایت به شنیدن پندهایی عاقلانه توصیه می‌کند.
کجا کسیکه مرا مژدهٔ چمانه دهدعلی‌الصباح به من بادهٔ شبانه دهد
هوش مصنوعی: کجا کسی هست که صبح زود خبر خوشی به من بدهد و به من در همان حال بادهٔ شبانه‌ای بنوشاند؟
ز دوستان و عزیزان که باشد آنکه مرانشان به کوی مغان و می مغانه دهد
هوش مصنوعی: آیا از میان دوستان و عزیزان کسی هست که مرا به راه و مقصدی نشان دهد که مرا به دنیای شراب و شادی ببرد؟
خوشا کسیکه چو رندان ز خانه وقت سحربدر گریزد و تن در شرابخانه دهد
هوش مصنوعی: خوش به حال کسی که مانند رندان در صبح زود از خانه بیرون میرود و در دل شب خود را به میخانه میسپارد.
غلام دولت آنم که هرچه بستاندبه شمع و شاهد و چنگ و دف و چغانه دهد
هوش مصنوعی: من بندهای هستم که هر چه از زندگی ام بگیرند، با شادی و هنر، همچون روشنایی شمع، زیبایی شاهد و نواختن سازها به آنها خواهم داد.
ز غم پناه به می بر که می به خاصیتنتیجه عیش خوش و عمر جاودانه دهد
هوش مصنوعی: از غم دوری کن و به نوشیدن شراب پناه ببر، چرا که شراب به زندگی خوش و عمر طولانی میبخشد.
مرو به عشوهٔ زاهد ز ره که او دایمفریب مردم نادان بدین فسانه دهد
هوش مصنوعی: به طرز دلربایی زاهد نزدیک نشو، زیرا او همیشه افراد نادان را با این داستانهای فریبنده گمراه می‌کند.
به اعتقاد شنو پند سودمند عبیدکه او همیشه ترا پند عاقلانه دهد
هوش مصنوعی: به حرفهای عبید اعتنا کن، چون او همیشه نصیحتهای عاقلانه و مفیدی به تو می‌کند.