غزل شمارهٔ ۵۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و غم جانسوز آن اشاره میکند و بیان میدارد که خوشبختترین افراد همانهایی هستند که عشق طرف مقابل را در دل دارند. او به نادرستیها و بیرحمیهایی که عاشقان متحمل میشوند اشاره میکند و میگوید که نصیحت خردمندان به عاشقان، فایدهای ندارد. همچنین، شاعر به حال بد عاشقان و امید نداشتن آنها به رهایی از غم عشق میپردازد و تأکید میکند که کسانی که به عشق حقیقی میرسند، در واقع، به خیالات و آرزوهای باطل فکر میکنند. در ادامه، شاعر از جذابیت معشوق و تأثیر آن بر عاشق صحبت کرده و این عشق را به نوعی قاتل تشبیه میکند که عاشق را به سمت خود میکشاند.
خرم آن کس که غم عشق تو در دل داردوز همه ملک جهان مهر تو حاصل دارد
هوش مصنوعی: کسی که عشق تو را در دل خود داشته باشد، خوشبخت است. او از تمام داراییهای دنیا فقط عشق تو را دارد و همین برایش کافیست.
جور و بیداد و جفا کردن و عاشق کشتنزیبد آنرا که چنین شکل و شمایل دارد
هوش مصنوعی: دولت و زیبایی ظاهری را تنها برای کسی سزاوار و شایسته میدانند که با ظلم و بیعدالتی و ستمگری عشق را به فنا میبرد.
عاشق دلشده را پند خردمند چه سودرند دیوانه کجا گوش به عاقل دارد
هوش مصنوعی: عاشقی که کاملاً مجذوب و دیوانه شده، از نصیحتهای خردمندانه بهرهای نمیبرد؛ زیرا فردی که در عشق غرق شده، به هیچ منطقی توجهی ندارد.
مبتلائیست که امید خلاصش نبودهرکه بر پای دل از عشق سلاسل دارد
هوش مصنوعی: کسی که در عشق گرفتار شده و زنجیرهایی به پای دلش بسته شده، هیچ امیدی به رهایی ندارد.
تا دم بازپسین غرقهٔ دریای غمشمدعی باشد اگر چشم به ساحل دارد
هوش مصنوعی: مدعی تا زمانی که در دریای اندوه غرق است، همچنان به این فکر میکند که اگر چشم به ساحل دارد، میتواند روزی نجات یابد.
هرکه خواهد که کند از تو مرادی حاصلحاصل آنست که اندیشهٔ باطل دارد
هوش مصنوعی: هر کسی که بخواهد از تو چیزی به دست آورد، باید بداند که این انتظار بیهوده است.
میکشد ساعد سیمین تو ما را و عبیدمیل بوسیدن سرپنجهٔ قاتل دارد
هوش مصنوعی: دست زیبا و نقرهای تو ما را به شدت مجذوب خود میکند و عبید، اشتیاق زیادی برای بوسیدن نوک انگشتان آن کسی که ما را میکشد دارد.