غزل شمارهٔ ۷۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و رنجی که از عشق ناکامش می‌کشد سخن می‌گوید. او هنوز به وفای آن محبوب سرکش امیدی ندارد و ماجرایشان نیمه‌کاره باقی مانده است. با وجود سوختن در آتش شوق، محبوب بی‌توجه به او مانده است و دل او هنوز در دردهای بی‌پاسخ قرار دارد. شاعر بی‌هدف و سرگردان در کوی دوست است و دلش خسته و چشمش به دنبال محبوب است. او بارها از عشقش آسیب دیده و هیچ‌گاه بهای عشق خود را دریافت نکرده است. در نهایت، شاعر به بیگانه شدنش با خود و عدم آشنایی محبوب اشاره می‌کند، به طوری که او هنوز نتوانسته به آرامش و فهم از عشق برسد.
با ما نکرد آن بت سرکش وفا هنوزآخر نشد میانهٔ ما ماجری هنوز
هوش مصنوعی: بت زیبا و سرکش با ما وفا نکرد و هنوز داستان ما به پایان نرسیده است.
ما خستگان در آتش شوقش بسوختیموان شوخ دیده سیر نگشت از جفا هنوز
هوش مصنوعی: ما که در آتش عشق او سوختیم و خستهایم، او همچنان به ظلم و جفا کردن ادامه میدهد و هیچ‌گاه سیر نمیشود.
بعد از هزار درد که بر جان ما نهادرحمت نکرد بر دل مسکین ما هنوز
هوش مصنوعی: بعد از تحمل هزاران درد و رنجی که بر زندگی ما تحمیل شد، هنوز هیچ رحمت و نیکی بر دل بینوا و مظلوم ما نازل نشده است.
از کوی دوست بیخود و سرگشته میرویمدل خسته بازمانده و چشم از قفا هنوز
هوش مصنوعی: ما از کوی دوست به حالتی سرگشته و بیخود عبور میکنیم. دلمان خسته و ناراحت است و چشمانمان هنوز به عقب نگاه میکنند.
بوسیست خونبهای من و لعل او مراصد بار کشت و می‌ندهد خونبها هنوز
هوش مصنوعی: خونی که برای عشق او ریختم، بهای سنگینی است و هر بار که به خاطر این عشق در حال رنج و عذاب هستم، او هیچ گونه جبران یا پاداشی به من نمیدهد.
دل در شکنج طرهٔ پر پیچ و تاب اومانده است در کشاکش دام بلا هنوز
هوش مصنوعی: دل در تنگنا و پیچیدهگیهای موهای او گم شده و هنوز در شرایط سخت و خطرناک گرفتار مانده است.
مسکین عبید در غم عشقش ز جان و دلبیگانه گشت و یار نشد آشنا هنوز
هوش مصنوعی: عبید، که فردی بیچاره است، به خاطر عشقش به شدت غمگین و ناامید شده و به نوعی از خود بیگانه شده است، اما هنوز هم معشوقش به او نزدیک نشده و او را نمیشناسد.