غزل شمارهٔ ۷۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی مسیر معنوی و تحول روحانی شاعر است. او از ابتدایی‌ترین حالتها و اتکای خود به ظاهر و دنیا، به مرحله‌ای عمیق‌تر و پادشاهی معنوی دست یافته است. شاعر می‌گوید که سالها از وجود صاحبدلان کمک خواسته و از گدایی خود، به مقام سلطنت در معنای زندگی رسیده است. او از تلاش برای رهایی از دنیا و زهد ریاکارانه صحبت می‌کند و در نهایت، به روشنایی و درک عمیق‌تری از وجود دست پیدا می‌کند. همچنین، او به آسیب‌هایی که در زندگی از سر غرور و خودبینی متحمل شده، اشاره می‌کند و در عین حال، از بزرگانی که در درون خود نور و معنویت را یافته‌اند، یاد می‌کند.
ما سریر سلطنت در بینوائی یافتیملذت رندی ز ترک پارسائی یافتیم
هوش مصنوعی: ما در فقر و ناداری به مقام سلطنت دست یافتیم و از سرانجام زندگی خوش گذرانی، لذتی را چشیدیم که دیگران به واسطه پرهیزکاری از آن محروم بودند.
سالها دریوزه کردیم از در صاحبدلانمایهٔ این پادشاهی زان گدائی یافتیم
هوش مصنوعی: سالها به درگاه صاحبدلان التماس کردیم و از طریق همین گدایی و begging به این مقام و پادشاهی دست یافتیم.
همت ما از سر صورت پرستی در گذشتلاجرم در ملک معنی پادشائی یافتیم
هوش مصنوعی: همت و اراده ما از توجه به ظواهر گذشت و به همین خاطر در دنیای معنا به مقام و جایگاهی پادشاهی رسیدیم.
پرتو شمع تجلی بر دل ما شعله زداین همه نور و ضیا زان روشنائی یافتیم
هوش مصنوعی: نور شمعی که میدرخشد بر دل ما تابید و به واسطه آن، این همه روشنائی و زیبائی را پیدا کردیم.
صحبت میخوارگان از خاطر ما محو کردآن کدورتها که از زهد ریائی یافتیم
هوش مصنوعی: گفتوگوهای مینوشندگان تمام ناخوشیها و کینههایی که به خاطر زهد ریاکارانه به وجود آورده بودیم را از یاد ما برد.
پیش از این در سر غرور سرفرازی داشتیمترک سر کردیم و زان زحمت رهائی یافتیم
هوش مصنوعی: ما قبلاً به خاطر غرور و افتخار خود احساس سر بلندی میکردیم، اما اکنون از آن احساس دست برداشتهایم و به خاطر این تصمیم، از زحمت و رنجی که داشتیم رهایی یافتهایم.
گرچه آسیب فلک بشکست ما را چون عبیداز درونهای بزرگان مومیائی یافتیم
هوش مصنوعی: اگرچه آسمان به ما آسیب رسانده و ما را شکسته است، اما مانند عبید که درون بزرگترها را میبیند، ما نیز نکات ارزشمندی را در دل بزرگان یافتهایم.