قصیدهٔ شمارهٔ ۶ - در مدح جلال‌الدین شاه شجاع مظفری
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با توصیف زیبایی بهار و شکوفه‌ها، احساس شوق و شادی دلنواز را در دل عاشق و بلبل به تصویر می‌کشد. نسیم بهاری و عطر گل‌ها فضایی سرشار از نشاط و سرزندگی ایجاد می‌کنند. بلبل به خاطر این زیبایی‌ها با شوق می‌خواند و شکوفه‌ها رقصان در باغ به سراغ باغبان می‌روند. همچنین با اشاره به ویژگی‌های نیک سلطان جلال‌الدین، شاعر از بزرگی و عظمت او ستایش می‌کند و به دولتی که او بنیان‌گذار آن است، اشاره می‌کند. شعر در نهایت، آرزوی طول عمر و موفقیت این پادشاه را می‌کند و به امید جاودانگی دولت او ختم می‌شود.
آمد نسیم و نکهت گل در جهان فکندبلبل ز شوق غلغه در بوستان فکند
هوش مصنوعی: نسیم خوشی و عطر گل‌ها در دنیا پیچید و بلبل از شوق، آواز خود را در باغ سر داد.
هم باد نوبهار دل غنچه برگشادهم بید سایه بر سر آب روان فکند
هوش مصنوعی: باد ملایم بهاری دل غنچه را باز کرد و درخت بید سایهاش را بر روی آب جاری انداخت.
شوق فروغ ظلمت گل باز آتشیدر جان زار بلبل فریادخوان فکند
هوش مصنوعی: علاقه و شور روشنایی در دل تاریکی، شعلهای در جان غمگین بلبل بهوجود میآورد که او را وادار به فریاد زدن می‌کند.
صوفی صفت شکوفه بر آواز عندلیبرقصی بکرد و خرقه سوی باغبان فکند
هوش مصنوعی: صوفی که مانند گل شکوفا شده بود، به صدای بلبل رقصی کرد و لباس زهد خود را به سمت باغبان پرتاب نمود.
رنگ عذار ساقی و تاب شعاع میآنعکس بین که بر گل و بر ارغوان فکند
هوش مصنوعی: رنگ صورت ساقی و درخشندگی نور شراب را ببین که چگونه بر گل‌ها و گلهای ارغوانی میتابد.
حیران بماند سوسن آزاده ده زبانتا خود که بند خامشیش بر زبان فکند
هوش مصنوعی: سوسن آزاد دل با حیرت و شگفتی منتظر است تا ببیند چه زمانی میتواند خاموشیاش را بشکند و سخن بگوید.
تا سرو سرفراز تمول نمود بازسرها به ذوق در قدمش میتوان فکند
هوش مصنوعی: زمانی که درخت سرو، که نماد زیبایی و شکوه است، خود را نمایان کند، مردم با افتخار و شوق به نشانه احترام و ارادت، سرها را به پای او میاندازند.
بر سر نهاد نرگس سرمست جام زرچون چشم باز کرد و نظر در جهان فکند
هوش مصنوعی: نرگسی که سرمست و مست از جام زر است، زمانی که چشمش را باز می‌کند و به جهان نگاه می‌کند.
باد بهار و مقدم نوروز و بوی گلآشوب عیش در دل پیر و جوان فکند
هوش مصنوعی: باد بهاری و در آستانه نوروز بودن و عطر گل‌ها، شادی و شوق را در دلهای پیر و جوان به وجود میآورد.
چون غنچه لب به مدح شهنشاه برگشادابرش هزار دانهٔ در در دهان فکند
هوش مصنوعی: وقتی غنچه لب به تعریف و ستایش شاه باز کرد، ابر هزار دانه باران را در دهانش ریخت.
بهر نثار دامن زر بر گرفت گلخود را به بزم پادشه کامران فکند
هوش مصنوعی: به خاطر زینت بخشیدن به دامن زرین، گل خود را در مهمانی پادشاه خوشبخت به نمایش گذاشت.
سلطان جلال دین که به نانش به گاه جودتب لرزه بر طبیعت دریا و کان فکند
هوش مصنوعی: سلطان جلال‌الدین آنچنان بخشایشگری بود که در هنگام بخشش و generosity او، حتی طبیعت نیز تحت تأثیر قرار میگرفت و دریاها و معادن به لرزه درمیآمدند.
آنشاه شیر حمله که امرش کمند حکمدر گردن سپهر و زمین و زمان فکند
هوش مصنوعی: آن پادشاهی که در میدان نبرد مانند شیر شجاع است، دستوراتش مثل دام فرمانی بر گردن آسمان و زمین و زمان حاکمیت دارد.
بر تخت شاه تا کمر سلطنت ببستدولت کلاه شادی بر آسمان فکند
هوش مصنوعی: بر روی تخت پادشاهی، سلطنت به طور کامل برپا شده و خوشبختی و شادی به آسمان پرتاب شده است.
تدبیر خود به دست سعادت حواله کردترتیب ملک با خرد خرده دان فکند
هوش مصنوعی: او تدبیر و برنامهریزی زندگیاش را به دست شانس و خوشبختی سپرد و امور ملک و حکومت را به خرد و اندیشهای اندک واگذار کرد.
ذرات خاک بر مه و خورشید فخر کردتا چتر سایه بر سر این خاکدان فکند
هوش مصنوعی: گرد و غبار زمین بر آسمان و خورشید افتخار کرد تا سایهای بر این خاک بگستراند.
امروز نام حاتم طی در زبان خلقصیت نوال خسرو صاحبقران فکند
هوش مصنوعی: امروز نام حاتم طائی، در زبان مردم به معروفیت و شهرت نیکوکاری خسرو، پادشاه بزرگ معروف شده است.
شاها بیمن مدحت تو شاهوار شدهر در که بحر خاطر من بر کران فکند
هوش مصنوعی: ای پادشاه، به سبب ستایش تو، هر ورودی که دریای اندیشهام را به سمت افق پرتاب کرد، به مانند دریا غنی و پرجوش و خروشان گردید.
هر کو نه خاکپای تو شد دست نکبتشدر ورطهٔ مذلت و عجز و هوان فکند
هوش مصنوعی: هر کسی که به تو احترام نگذارد و در کنار تو قرار نگیرد، به بدبختی و ذلت دچار خواهد شد و در منجلاب ناچیزی و ضعف گرفتار خواهد شد.
شرح جلال قدر تو میداد ناطقهافلاک را ز هستی خود در گمان فکند
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که وجود تو چنان عظیم و با شکوه است که حتی صدای آسمانها نیز به وصف و بیان بزرگی و جلال تو مشغول است. این در حالی است که هر کس در مورد وجود خود دچار برداشت و تصوراتی است.
از جور روزگار ننالد دگر عبیداو را چو بخت نیک بر این آستان فکند
هوش مصنوعی: عبید دیگر از سختیهای زندگی شکایت نمیکند، زیرا بخت نیک او را به این درگاه راه داده است.
در موج خیز لجهٔ غم غرقه گشته بودلطف تواش به ساحل امن و امان فکند
هوش مصنوعی: در میان امواج پر تلاطم ناامیدی و غم، محبت تو مرا به ساحل امن و آرامش رساند.
جاوید باد مدت عمرت که روزگارطرح اساس دولت تو جاودان فکند
هوش مصنوعی: برای تو آرزوی عمر طولانی دارم، زیرا زمان در حال ساختن پایههای سلطنتی است که همیشه پابرجا خواهد ماند.