رباعی شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان اهمیتی که می و ساقی در زندگی دارند میپردازد. شاعر میگوید که در دوران بقا، بیمستی و لذت (می و ساقی) هرچه هست حشو و بیمعنی است. او همچنین تأکید میکند که در جهان که میبیند، همه چیز در شادمانی و خوشی خلاصه میشود و باقی مسایل بیاهمیت است. به طور کلی، شعر به لذت و شادی در زندگی اشاره دارد و بر ضرورت وجود می و ساقی تأکید میکند.
دوران بقا بیمی و ساقی حشو استبی زمزمهٔ نای عراقی حشو است
هوش مصنوعی: زندگی بدون شراب و ساقی بیمعناست و وجود ندارد، همچنین بدون نغمه و موزیک هم هیچ ارزشی ندارد.
چندانکه فذالکِ جهان مینگرمبارز همه عشرتست و باقی حشو است
هوش مصنوعی: به اندازهای که به جهان نگاه میکنم، زیبایی و خوشیها در آن مشهود است و بقیه چیزها تنها جزئیات بیمورد به نظر میرسند.