بخش ۱۵ - پیغام فرستادن بمعشوق
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با دلی پر از درد و ناتوانی به نزد کسی حکیم و فرزانه می‌رود و از او می‌خواهد تا به او کمک کند. او به حال خود می‌نگرد و از عشق و هجران سخن میگوید و امید دارد که با کمک آن حکیم، معشوقش را بیابد و از رنج و عذابی که در عشق می‌کشد، رهایی یابد. شاعر به بیان داستان‌های عاشقانه و جنبه‌های متفاوت عشق و امید می‌پردازد و از حکیم می‌خواهد تا دردی را که این حسرت و فراق برایش به ارمغان آورده التیام بخشد. در پایان، شاعر از امید و دلیلی برای زندگی صحبت می‌کند و از حکیم می‌خواهد تا او نیز طعمی از شادمانی و عشق را بچشد.
دگر بار از سر سوزی که دانیدر آن بیچارگی و ناتوانی
هوش مصنوعی: بار دیگر از درد و رنجی سخن میگوید که در آن، احساس بیچارگی و ناتوانی وجود دارد.
به خلوت پیش آن فرزانه رفتمدگر ره با سر افسانه رفتم
هوش مصنوعی: در تنهایی و آرامش نزد آن حکیم رفتم و این بار با روحی پر از داستان و افسانه به آنجا وارد شدم.
فتادم باز در پایش به خواریبدو گفتم ز روی بیقراری
هوش مصنوعی: من دوباره به پای او افتادم و با ناتوانی گفتم که از روی بیقراری است.
چه باشد کز سر مسکین نوازیبه لطفی کار مسکینی بسازی
هوش مصنوعی: شاید با محبت و لطفی که به یک فرد نیازمند میکنی، بتوانی او را از وضعیت نامطلوبش خارج کنی و به او کمک کنی.
کرم کن، دست گیر، افتاده‌ای رابه رحمت بنده کن آزاده‌ای را
هوش مصنوعی: لطفاً دستگیر و یاری کن کسی را که به زمین افتاده است و او را مورد لطف و رحمت قرار بده، چرا که تو انسانی آزاد و بزرگوار هستی.
دل بیچاره‌ای از غم جدا کندرون دردمندی را دوا کن
هوش مصنوعی: دل خسته و بیچارهات را از غمها آزاد کن و به درمان دردهای درونت بپرداز.
از این در گر مرا کاری برآیدبه لطف چون تو غمخواری برآید
هوش مصنوعی: اگر از این در به من کمکی برسد، محبتی همچون تو که نگران حال من باشد، انتظار دارم.
بکن پروازی ای باز شکاریبنه گامی مگر در دامش آری
هوش مصنوعی: ای باز شکاری، با احتیاط پرواز کن و قدمی برندار که مبادا در دام بیفتی.
بگو میگوید آن سرگشتهٔ تواسیر عشق و هجران گشتهٔ تو
هوش مصنوعی: بگو که آن شخص گمشده، به خاطر عشق و جدایی تو به اسارت درآمده است.
چه کم گردد ز ملک پادشائیاگر گنجی بدست آرد گدائی
هوش مصنوعی: اگر یک گدا به ثروتی دست یابد، آیا از سلطنت و قدرت پادشاهی کم میشود؟
دل مجنون ز لیلی کام گیردسکندر زاب حیوان جام گیرد
هوش مصنوعی: دل عاشق دیوانه به عشق لیلی خوشحال میشود و سکندر نیز از خوردن شراب حیوانی لذت میبرد.
به شیرین در رسد بیچاره فرهادپریرو روی بنماید بگلشاد
هوش مصنوعی: فرهاد، که غمگین و بیچاره است، به عشق شیرین میرسد و او با ظاهری زیبا، دل او را شاد می‌کند.
به یوسف برگشاید چشم یعقوببه رامین برنماید ویس محبوب
هوش مصنوعی: چشم یعقوب به سوی یوسف باز میشود و همچنان که رامین به ویس محبوب خود نگاه می‌کند.
ز عذرا جان وامق تازه گرددچه غم شادیش بی‌اندازه گردد
هوش مصنوعی: اگر جان وامق از عشق عذرا تازه شود، چه غم؟ چرا که شادی او بینهایت خواهد بود.
نشیند شاد با گلچهر اورنگبدستی گل بدستی جام گلرنگ
هوش مصنوعی: او با چهرهای زیبا و لباسی رنگارنگ نشسته است و در دستش گلی و جامی پر از نوشیدنی گلرنگ دارد، در حالی که شادی را با خود به همراه دارد.
چنین هم این عبید بینوا راز دل بیگانهٔ عشق آشنا را
هوش مصنوعی: این شعر به احساس تنهایی و بیکسی عبید اشاره دارد که در دل خود عشق را احساس می‌کند، اما آن عشق برایش غریب و ناآشناست. او به نوعی در جستجوی ارتباطی عمیقتر با این عشق است، اما حس می‌کند که آن عشق از او دور است و هیچ آشنایی در بین نیست.
فتد با چون تو یاری آشنائیبیابد از وصالت روشنائی
هوش مصنوعی: اگر کسی با تو همگام و همراز شود، از دوستیات نوری به دست میآورد که او را آشنا میسازد.
ترا دولت به کام و بخت فیروزنیاورده شبی در هجر تا روز
هوش مصنوعی: شما را بخت و اقبال خوب نصیب نکردهاند که شبی را بدون همدیگر سپری کنید تا صبح بیاید.
چه دانی قصهٔ بیماری ماجگر خواری و شب بیداری ما
هوش مصنوعی: تو نمیدانی که ما چه درد و رنجی میکشیم، شبها بیدار میمانیم و از دلتنگی رنج میبریم.
ترا نیز ار غمی دامن بگیرددلت را عشق پیرامن بگیرد
هوش مصنوعی: اگر تو نیز دچار غم شوی، عشق همچون دایرهای دورت میگیرد و آرامش میبخشد.
از آن پس حال درویشان بدانیمصیبت نامهٔ ایشان بخوانی
هوش مصنوعی: پس از آن، تو حال فقیران را خواهی دانست و نامهی مصیبتهایشان را خواهی خواند.
به امیدی تو هم امیدواریچه باشد گر امید ما بر آری
هوش مصنوعی: اگر تو هم به امیدمان دلگرم هستی، چه معنا دارد، اگر امید ما را از بین ببری؟