بخش ۲۶ - در زوال وصال و شب فراق
هوش مصنوعی: این شعر درباره احساس ناامیدی و غم شاعر به دلیل نامساعد بودن بخت و سرنوشتش است. او در عیش و خوشی خود به کمین مشکلات افتاده و به خاطر بدرفتاری بخت، از زندگی خوب دور مانده است. دشمنان او از وضعیتش مطلع شده و با این اطلاعات، او را بیشتر به دردسر انداخته‌اند. در پی این مشکلات، تصمیم می‌گیرد که از جایی که در آن است برود، زیرا تحمل دوری را ندارد. او به شدت ناراحت و نگران و نالان شده و احساس می‌کند نمی‌تواند دور از آنچه دوست دارد زندگی کند. در پایان، تلاش می‌کند با آغوشی پراشتیاق و عشق، خود را از این تنهایی رها سازد.
من اندر عیش و بختم در کمین بودچه شاید کرد چون طالع چنین بود
هوش مصنوعی: من در حال خوشی و سرنوشت، در انتظار بودم که چه میتوانم کرد، وقتی تقدیر اینگونه رقم خورده است.
زناگه بخت وارون بر سرم تاختاز آن خوش زندگانی دورم انداخت
هوش مصنوعی: شانس بد به سراغم آمده و به خاطر آن، زندگی خوبی که داشتم، از من دور شده است.
ز هر سو دشمنانم را خبر شدحدیث ما به هر جائی سمر شد
هوش مصنوعی: از هر طرف دشمنانم از ماجراهای ما آگاه شدند و این داستان در همه جا پیچید.
جهانی را از آن آگاه کردندز وصلش دست ما کوتاه کردند
هوش مصنوعی: جهان را از عشق او آگاه ساختند، اما ما را از رسیدن به او محروم کردند.
چو خصمان را از این معنی خبر شدحکایت بعد از این نوع دگر شد
هوش مصنوعی: وقتی دشمنان از این موضوع مطلع شدند، داستان به گونهای دیگر رقم خورد.
در این معنی بسی تقریر کردندبه آخر دست این تدبیر کردند
هوش مصنوعی: در این موضوع حرفهای زیادی زده شده و در نهایت نتیجهگیری خوبی حاصل شده است.
که اینجا بودنش کاری است دشواربباید رفتنش زین ملک ناچار
هوش مصنوعی: زندگی در اینجا برای او سخت شده و لابد باید از این مکان برود.
بر این اندیشه یکسر دل نهادندبر او زین قصه رمزی برگشادند
هوش مصنوعی: دلشان را کاملاً بر روی این اندیشه گذاشتند و از این داستان رمز و رازی را آشکار کردند.
چو بشنید این سخن خورشید خوبانز رفتن شد تنش چون بید لرزان
هوش مصنوعی: وقتی خورشید خوبان این صحبت را شنید، از ناراحتی به قدری لرزید که مثل درخت بید به این طرف و آن طرف میلرزید.
گل اندامم درون پردهٔ رازچو غنچه تنگ خوئی کرده آغاز
هوش مصنوعی: به خاطر اندام زیبا و دلربایم، در دل خود رازی پنهان دارم، مانند غنچهای که هنوز به خود نرسیده و به آرامی خود را باز می‌کند.
نفیر و ناله و شیون برآوردخروش از جان مرد و زن برآورد
هوش مصنوعی: صداهای دردناک و فریادهای زاری از دل مردان و زنان به گوش رسید.
فغان بر گنبد گردان رسانیدصدای ناله بر کیوان رسانید
هوش مصنوعی: آوای نالهای به دور گردان آسمان رسید و به کیوان (زحل) پیامد.
ز هر نوعی بسی در رفع کوشیدغریمش هر سخن کو گفت نشنید
هوش مصنوعی: از هر نوع تلاشهای زیادی برای برطرف کردن مشکلات انجام شد، اما غرور او هر چیزی را که گفته میشد، نشنید.
کز اینجا طاقت دوری ندارمچنین از عقل دستوری ندارم
هوش مصنوعی: من از اینجا نمیتوانم دوری را تحمل کنم و هیچ دستوری از عقل دربارهاش ندارم.
به پشت بادپائی بر نشاندشز آب دیده در آذر نشاندش
هوش مصنوعی: او را بر دوش بادپا نشاند و از اشک خود، در آتش عشق قرارش داد.
براهش با پری همداستان کردپریوارش ز چشم من نهان کرد
هوش مصنوعی: به خاطر او با پری همصحبت شدم و خانوادهاش را از دیدهام پنهان کرد.