شمارهٔ ۶ - از اینجاست که از مدح کردن اظهار بیزاری و از اهل زمانه گله می‌کند
هوش مصنوعی: این شعر درباره ناامیدی و سرخوردگی شاعر از وضعیت اجتماعی و اخلاقی جامعه است. شاعر احساس می‌کند که گرمی و محبت از دل او رفته و به سردی آب سخن دلش تبدیل شده است. او از بی‌اعتنایی افراد به یکدیگر و ناهنجاری‌های اجتماعی گلایه دارد و تأکید می‌کند که افراد ثروتمند در واقع از نظر انسانی ضعیف و ناقص‌اند. همچنین، او به بی‌وفایی و خودخواهی شیوه‌های رایج اشاره می‌کند و معتقد است که در این میان، تنها راه نجات او توجه به خداوند است. شاعر در نهایت به این نتیجه می‌رسد که به جای وابستگی به دیگران، باید به خداوند تکیه کند و از او بی‌نیاز باشد.
گرمی دل نیست چو حاصل مراسرد شد از آب سخن دل مرا
هوش مصنوعی: دل من دیگر گرمایی ندارد، زیرا که سخنانم همچون آب سرد و بیحالی است.
تاکی از ین شیوه به ننگی شومبی‌غرض آماج خدنگی شوم
هوش مصنوعی: تا چه زمانی باید به این روش به ننگ دچار شوم و بیهدف مورد هدف تیر قرار بگیرم؟
تام گدائی کنم اسکندریخلعت عیسی فگنم بر خری
هوش مصنوعی: من به گونهای تهیدست بودهام که میخواهم به جای عبایی که متعلق به عیسی است، از بار بر روی الاغی بهرهبرداری کنم.
محتشمانند درین روزگارمس به زر اندودهٔ ناقص عیار
هوش مصنوعی: در این روزگار، افرادی که خود را محترم میشمارند، به مانند مسی هستند که با طلا پوشانده شده اما از نظر کیفیت و ارزش واقعی، ناقص است.
کوردل از دولت و کوته‌نظردولتشان از دلشان کورتر
هوش مصنوعی: برخی افراد با دیدگاههای محدود و ناتوانی در درک واقعیات، حتی اگر در موقعیتهای خوب قرار داشته باشند، همچنان نمیتوانند از ارزش آن موقعیتها بهرهبرداری کنند و در واقع دلشان از درک این فرصتها ناتوانتر است.
گوش گران و همه ناموس جویسفله‌وش و دون‌صفت و تنگ‌خوی
هوش مصنوعی: گوشی که سنگین است و کسانی که فقط به نام و اعتبار خود میاندیشند، از نوعی بیکفایتی و ویژگیهای زشت و نامناسب برخوردارند.
بی کرمی نام فروشی کنندبی گهری مرتبه کوشی کنند
هوش مصنوعی: برخی افراد بیمقدار و بیاهمیت خود را به شکلهای مختلف به نمایش میگذارند و سعی در نشان دادن استعدادهای نوازشدهنده دارند، در حالی که صلاحیت و ارزش واقعی ندارند.
خورده به درویش نیاز ند پیشبیش رسانند بدانجا که بیش
هوش مصنوعی: درخواست و نیازهای خود را به خانه ی درویش نبر، زیرا آنها فقط به شناخت و فهم عمیق میکوشند و ما را به جایی میرسانند که بالاتر از نیازهای مادی است.
گر برسانند، مثل، بر گداییک درمی ده طلبند از خدای
هوش مصنوعی: اگر به مسکین و گدای یک درهم بدهند، از خداوند بخواهند که او نیز به آنها مرحمت کند و عطا کند.
این سخن چند که بی‌خواست استشاعری ای نیست همه راست ست
هوش مصنوعی: این صحبتها که بدون خواست و اراده شاعر بیان شدهاند، همه حقیقت ندارند.
لیک به خواهش چو مرا نیست راهجز به خدا یا به در باد شاه
هوش مصنوعی: اما چون به خواستهام راهی ندارم جز به خدا یا اینکه به سمت درگاه شاه بروم.
هر چه گفتم ز کسی باک نیستزهر نخوردم غم تریاک نیست
هوش مصنوعی: هر چه درباره کسی گفتم، برایم مهم نیست. چون دلیلی برای نگرانی ندارم و احساس غم نمیکنم.
نیت آن دارم ازین پس به رازکز در شه نیز شوم بی‌نیاز
هوش مصنوعی: من تصمیم دارم از این پس به رازی دست یابم که حتی از درگاه پادشاه هم بی‌نیاز شوم.
پشت بجویم نه پناهی ز کسچون خداوند کنم روی و بس
هوش مصنوعی: من در جستجوی پناهگاهی از دیگران نیستم، چون هنگامی که به خداوند روی میآورم، همه چیز برایم کافی است.