شمارهٔ ۷ - (امیر خسرو ، درطی زندگی دور و دراز خویش باین توبه که در نزدیکی چهل سالگی کرده پابند نمی‌ماند، چنانکه دربیان سرگذشت او خواندیم ) با این هم، امیر خسرو آرزوی واثق داشته تا در قران السعدین تازگی‌های ادبی بیارد:
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این فکر است که خود را تازه کند و زیبایی و صفات مختلف را به تصویر بکشد. او در اندیشه‌اش تلاش دارد تا از حکمت دل خود الهام بگیرد و صفات را توصیف کند. شاعر به دنبال بیان طرز سخن جدیدی است و می‌خواهد ارزش و زیبایی خود را به رخ بکشد. او همچنین قصد دارد آداب و رسوم قدیمی را با نوآوری و تغییراتی تازه ترکیب کند.
چند گهم بود به دل این خیالتازه کنم هر صفتی را جمال
هوش مصنوعی: گاهی به فکر این هستم که در دلم اندیشهای نو به وجود آورم و هر ویژگیای را به زیبایی زینت دهم.
بود در اندیشه من چند گاهکز دل دانندهٔ حکمت پناه
هوش مصنوعی: در ذهن من مدتی بود که فکر میکردم به جایی پناه ببرم که از دل کسی که به حکمت آگاه است، نشأت گیرد.
چند صفت گویم و آبش دهممجمع اوصاف خطابش دهم
هوش مصنوعی: چندین ویژگی از او را بیان میکنم و صفاتش را به هم وصل میکنم تا به او خطاب کنم.
طرز سخن را روش نو دهمسکهٔ این ملک به خسرو دهم
هوش مصنوعی: من به شیوهای تازه سخن میگویم و ارزش این سرزمین را به پادشاه هدیه میکنم.
نو کنم اندازهٔ رسم کهنپس روی پیش روان کهن
هوش مصنوعی: این بیت به معنای این است که من قصد دارم اندازهها و قواعدی که قدیمی و جاافتاده هستند را دوباره بهروز کنم و با توجه به گذشتهام، به جلو پیش بروم.