شمارهٔ ۹ - محض به سخن شناسان حق خورده گیری را قایل است:
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت و ارزش واقعی دانش و آگاهی اشاره دارد. شاعر میگوید که فردی که به شناخت و درک عمیق میرسد باارزشترین است و حتی اگر دیگران او را نفرین کنند، ارزش او کم نمیشود. از سوی دیگر، کسی که تنها به تقلید میپردازد، برای شاعر اهمیتی ندارد، حتی اگر خود را ستایش کند. بنابراین، اصالت و عمق دانایی مهمتر از تقلید کردن است.
آن که شناسندهٔ این گوهرستگر همه نفرین کندم در خورست
هوش مصنوعی: آن کسی که ارزش این گوهر را درک میکند، حتی اگر همه دنیا به من نفرین کند، برای او بیاهمیت است.
وان که به تقلید نشست اندر ایننشنوم، ار خود کندم آفرین !
هوش مصنوعی: کسی که به تقلید از دیگران نشسته و نمیخواهم بشنوم، اگر خودم را از این حالت نجات دهم، به خودم تبریک میگویم!