شمارهٔ ۱۱ - امیر خسرو، در ایام نگاشتن اشعار قران السعدین هنوز مثنوی‌های خمسه را به جواب خمسه زنی می ننوشته است خود ملتفت است که این مثنوی او بر سبک نظامی است و آن استاد بزرگ را می‌ستاید:
هوش مصنوعی: این متن به بررسی عمق و پیچیدگی احساسات درون دل می‌پردازد و بیان می‌کند که حل مسائل روحی و ذهنی، امری دشوار است. شاعر از روشی که از دل برنمی‌خیزد، پرهیز می‌کند و به شنیدن خوب‌ها توصیه می‌کند. اشاره می‌شود که نظم و لطافت در آثار دیگران وجود دارد و شاعر، از خام بودن و ناپختگی در اندیشه‌ها انتقاد می‌کند. در نهایت، چگونگی تبدیل خامی به پختگی و بیان کردن معانی عمیق‌تر مورد توجه قرار می‌گیرد و از شنونده دعوت می‌شود که به تأمل و دعا بپردازد.
ور هوس مثنوی‌ات در دل استحل کنم این بر تو که بس مشکل است
هوش مصنوعی: اگر آرزوی نوشتن مثنوی در دل تو وجود دارد، باید بدان که من این کار را برای تو انجام میدهم، ولی میدانم که این کار بسیار دشوار است.
وز روشی کز تو نیاید مروگفت بَدَم مشنو و نیکو شنو
هوش مصنوعی: از طرز و رفتاری که از تو نشأت بگیرد، دوری کن. سخنان بد را نشنو و فقط خوب‌ها را بپذیر.
نظم «نظامی» به لطافت چو دُروز دُر او سر به سر آفاق پر
هوش مصنوعی: نظم نظامی به لطافتی همچون گوهری است که از هر سو در جهان درخششی دارد.
پخته ازو شد چو معانی تمامخام بود پختن سودای خام
هوش مصنوعی: یعنی وقتی که چیزهایی که در ذهن داریم به خوبی رشد کنند و شکل بگیرند، معانی کامل و فهمیدهای از آنها به دست میآید. در مقابل، اگر فقط به فکرهای ناپخته و خام بپردازیم، به نتیجه مطلوبی نخواهیم رسید.
سِحر‌وَر‌انی که در او دیده‌اندخاموشی خویش پسندیده‌اند
سِحروَر: ساحر، کنایه است از شاعر.
مثنوی او راست، ثنایی بگوبشنوش از دور و دعایی بگو
عرصه و مُلک مثنوی متعلق به اوست، (کاری که از تو بر میآید این است که) مدیحهای بسرایی و از دور آفرین و ستایشی بگویی.