شمارهٔ ۱۵ - نعت
هوش مصنوعی: در این شعر، نویسنده به معرفی یک پیشوای بزرگ، با ویژگی‌های ظاهری و معنوی، پرداخته است. او را به عنوان کوکب انبیاء معرفی می‌کند که به جایگاه والایی در عالم روحانی دست یافته است. این شخصیت از عالم مادی فراتر رفته و به عالم لاهوت دست یافته است. نور و وجود او به گونه‌ای است که تاریکی‌ها را روشن کرده و وجودش به طور خاص و منحصر به فرد است، به گونه‌ای که از هیچ چیز دیگری وابسته نیست. علم و معرفت او فراتر از کلمات و نوشته‌هاست و به راحتی می‌تواند مسائل دشوار را حل کند.
پیش رو کوکبه انبیاءکوکبش از منزلت کبریاء
هوش مصنوعی: در مقابل، ستارهای از پیامبران قرار دارد که جایگاهش از مقام بزرگی برخوردار است.
از حد ناسوت برون تاختهبر خط لاهوت وطن ساخته
هوش مصنوعی: از مرزهای دنیای مادی فراتر رفته و به قلمرو معنوی و الهی وارد شده است.
نور نخستش چو علم بر کشیدشام عدم را سحرآمد پدید
هوش مصنوعی: اولین نور مانند پرچم، شب تاریکی را کنار زد و صبح زیبایی با سحر و روشنی خود پدیدار شد.
هستی او تا به عدم خانه بودنقش وجود از همه بیگانه بود
هوش مصنوعی: وجود او تا زمانی که به عدم نرسیده بود، بهگونهای بود که هویت و اثرش از تمام چیزهای دیگر متمایز و جدا بود.
بی خط و قرطاس زعلم ازلمشکل لوح و قلمش گشته حل
هوش مصنوعی: بدون کاغذ و نوشتن، مشکلات علم ابدی حل شده و رازهای لوح و قلم روشن شدهاند.