شمارهٔ ۲۴ - پیام پدر
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ عشق و زیبایی است. شاعر با اشاره به مقام بلند عشق و محبوب، از معشوق می‌خواهد که چهره‌اش را نپوشاند و از خداوند بترسد. او به معشوق می‌گوید که با وجود اینکه می‌تواند از او فاصله بگیرد، اما همیشه در پی اوست و به خاطر خدا خواهان دیدن جمال اوست. شاعر همچنین به زیبایی و بی‌نظیری محبوبش اشاره دارد و می‌خواهد که معشوق غباری بر چهره‌اش نیاورد.
ای ز نسب گشته سزای سریرور پسری ، همچو پدر بی نظیر
هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر نسب و خویشاوندت بر تخت قدرت نشستهای، همانند پدرت بینظیر و استثنایی هستی.
چشم منی !هیچ غباری میاردیده نشاید که بود پرغبار
هوش مصنوعی: ای چشمی که باعث روشنی چشم من هستی! هیچ نوع غباری نباید در دیدهی تو باشد که باعث کدر شدنش شود.
تاتو ندانی که درین جستجویاز پی ملک ست مرا گفتگوی
هوش مصنوعی: اگر نمیدانی که در این جستجو به دنبال چه چیز هستم، باید بدان که صحبت من درباره یک مقام یا موقعیت ارزشمند است.
گر چه توانم ز تو این پا یه برداز تو ستانم ، بکه خواهم سپرد ؟
هوش مصنوعی: هرچند میتوانم از تو فاصله بگیرم و خواستههایم را بگیرم، اما میخواهم به تو اعتماد کنم و همهچیز را به تو بسپارم.
بهر خدا صورت خویشم نمایروی مگردان و بترس از خدای
هوش مصنوعی: برای خدا، چهرهام را نشان بده و رویت را برمگردان و از خدا بترس.