بخش ۳ - وصف سخن
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت انسان و سخن می‌پردازد. او می‌گوید که هر آنچه در گذشته ساخته شده، تنها قالبی است برای بیان سخن. اما قالب انسان از همه چیز برتر است. تنها افرادی زنده و با فکر هستند که می‌توانند سخن بگویند و این سخن جان آنها را می‌سازد. همچنین اشاره می‌کند که عقل و نطق دو جنبه مهم انسانی هستند که با هم پیوند دارند. گنج‌های نهانی در عقل وجود دارد، اما فقط زبانی است که می‌تواند به آنها دسترسی پیدا کند.
هر چه درین چره کهن ساختندقالبی از بهر سخن ساختند
هوش مصنوعی: هر چه در این دنیا از قبل ساخته شده، قالب و شکل آن به دلیل سخن و بیان است.
لیک نیفتاد به روی ز میقالب این سکه به از آدمی
هوش مصنوعی: اما سکهای که از مینوشی ضرب شده، نمیتواند برتر از انسان باشد.
زنده به جز آدمیان نیست کسکادمی از ناطقه زنده است و بس
هوش مصنوعی: فقط انسانها زنده هستند و هیچ موجودی دیگر وجود ندارد که حقیقتی از سخن گفتن یا نطق داشته باشد؛ فقط انسانها هستند که دارای این ویژگیاند.
پس چو چنین است سخن جان ماستوانکه بد و زنده بود زان ماست
هوش مصنوعی: بنابراین وقتی که چنین است، سخن ما از عمق جان ما سر برمیآورد و هر کسی که بدی کند یا آزار برساند، از ماست.
این خرد و نطق که زان تواندهر دو به هم شیرهٔ جان تواند
هوش مصنوعی: این عقل و گفتار که از آن سرچشمه میگیرد، می‌تواند بهطور مشترک روح و جوهر زندگی را از هم بگیرد.
گر به خرد گنج نهان داده‌اندلیک کلیدش به زبان داده‌اند
هوش مصنوعی: اگرچه خرد و دانایی در دل پنهان است، اما برای رسیدن به آن، نیاز به بیان و گفتگو داریم.