شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: این شعر به وصف زیبایی و جادوی لبان محبوب می‌پردازد و عشق عمیق شاعر نسبت به آن شخص را نشان می‌دهد. شاعر لب‌های محبوب را شگفت‌انگیز توصیف می‌کند و می‌گوید که لبان او همچون اکسیر جان‌ها هستند. وقتی محبوب می‌خندد، همه‌ی دهان‌ها در حیرت خاموش می‌مانند. عشق محبوب و تأثیر آن بر دل شاعر باعث می‌شود او احساساتی عمیق و دردناک را تجربه کند. شاعر به مظلومیت خود در عشق اشاره می‌کند و از محبوب می‌خواهد که عیب‌های او را نگیرد. او از رسوایی‌اش در عشق نیز سخن می‌گوید و به اشک‌هایش اشاره می‌کند که نشان از نبود محبوب دارد. در نهایت، شاعر از درد و ناله‌هایش در شب به یاد محبوب می‌گوید و از نشانه‌های عشق و مصیبتش در جامعه سخن می‌گوید.
زهی وصف لبت ذکر زبان‌هادهانت در سخن اکسیر جان‌ها
هوش مصنوعی: به چه زیبایی از لبانت صحبت می‌شود، دهانت چنان است که کلامش مانند نوشداروی جانهاست.
چو می‌خندد لب شکرفشانتز حیرت باز می‌ماند دهان‌ها
هوش مصنوعی: وقتی لبان تو میخندند، زیبایی آنچنان خیرهکننده است که فکها از تعجب باز می‌مانند.
ز عشقت کو به دل تخم وفا ریختمرا در سینه می‌ریزد سنان‌ها
هوش مصنوعی: از عشق تو، دانههای وفا را در دل من نشاندی و اکنون در سینهام مانند نیزههایی میریزند.
فلک را آه مظلومی چو من سوختچرا آتش نبارد ز آسمان‌ها
هوش مصنوعی: چرا آسمان‌ها وقتی من به خاطر مظلومیت خود آه میکشم، آتش نبارند؟ وقتی دل من از ظلم سوخته است، چرا نباید آسمان هم به یاری من بیاید؟
مکن عیبم، کنم گر بوسه‌بازیبه گرد کوی تو بر آستان‌ها
هوش مصنوعی: نکن عیبجویی از من، اگر من در کوی تو برای بوسهدادن به درگاهها میروم.
مرا با شکل رسوایی خوش افتادبخندید، ای رفیقان، از کران‌ها
هوش مصنوعی: من از اینکه به خاطر ننگ و رسواییام دیگران به من میخندند، خوشحال هستم. ای دوستان، از دورها همنوا شوید و بخندید.
ز عشقت آب چشم من که بی‌توجوانمردی ندارد ناودان‌ها
هوش مصنوعی: به خاطر عشق تو، اشکهای من دیگر هیچ ارزشی ندارند، مانند ناودانی که بدون باران هیچ فایدهای ندارد.
شبی کردم به بستان ناله دردرها کردند مرغ‌ها آشیان‌ها
هوش مصنوعی: یک شب در باغ مشغول ناله و گلهگذاری بودم که پرندهها آشیانههایشان را ترک کردند.
از این ره رفت خسرو، خلق گویندچو بیند جابه‌جا از خون نشان‌ها
هوش مصنوعی: خسرو از این مسیر عبور کرده است و مردم وقتی نشانه‌های خون را در جاهای مختلف میبینند، صحبت میکنند و گویند.