شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از لذت‌های بهار و می نوشی سخن می‌گوید. او می‌خواهد که در این فصل خوش‌بو و شادی بخش، گل و باده را نوشیده و از نغمه بلبل لذت ببرد. به زندگی و شور و نشاط آن اشاره می‌کند و از حال و هوای خوش در کنار طبیعت می‌گوید. شاعر همچنین به آثار شراب و عشق پرداخته و از ساقی می‌خواهد که باده‌ای بیاورد تا درد و رنجش را تسکین بخشد. در نهایت نیز به زیبایی‌های عشق و چهره محبوبش اشاره کرده و می‌گوید که زیبایی معشوقه‌اش همواره از او دور نمی‌شود. در کل، شعر نمادی از شادکامی و غم‌های عشق در خلقت است.
وقت گل است نوش کن باده چون گلاب رابلبل نغمه ساز کن بلبله شراب را
هوش مصنوعی: زمانی است که گلها شکفتهاند، پس همچنان که گلاب را مینوشی، باده را هم بنوش. بلبل به نغمهسرایی بپردازد و بلبله هم به شادابی و سرخوشی با شراب مشغول شود.
ساغر لاله هر زمان باد نشاط می دهدبین که چه موسمی ست خوش نقل و می و کباب را
هوش مصنوعی: هر لحظه که لیوانی پر از شراب سرخ (لاله) مینوشی، نشاط و شادابی را به تو منتقل می‌کند. به دقت توجه کن که در این فصل دلانگیز، نوشیدنی، گوشت کباب و گفتگوهای شیرین چه لذتی دارند.
مرغ چو در سرو شد، بال کشید در زمینسبزه بساط سبز وتر از پی رقص آب را
هوش مصنوعی: زمانی که پرنده در برابر درخت سرو قرار گرفت، بالهایش را گشود و بر روی زمین سبز نشسته، فرش سبزی را فراهم کرد که حیات و طراوتش از رقص آب نشأت میگیرد.
نیست حیات شکرین کاخر شب شکر لبانهر طرفی به بوی می تلخ کنند خواب را
هوش مصنوعی: زندگی شیرینی ندارد زیرا در پایان شب، تلخی لبان در هر سو خواب را تحت تأثیر قرار میدهد.
چون به سؤال گویدم ساقی مست عاشقانهان قدحی، چگونه ای؟ حاضرم این جواب را
هوش مصنوعی: وقتی از ساقی پرسیدم که ای ساقیِ مست عاشقان، حال تو چطور است؟ میتوانم این پاسخ را بدهی که من آمادهام.
چند ز عقل و درد سر باده بیار ساقیادرد ترا و سر مرا عقل شراب ناب را
هوش مصنوعی: ساقی، چند بار باید به فکر عقل و مشکلات باشم؟ بیا و شراب خالصی بیاور که درد من را تسکین دهد و فکری از سرم بردارد.
گرد سفید برق را تا بنشاند از هواموج بلند می شود چشمه آفتاب را
هوش مصنوعی: برق سفید به آرامی از آسمان فرو میآید و این باعث میشود که تابش آفتاب به شکل امواجی بلند نمایان شود.
نی غلطم که آفتاب اوج ازان گرفت تابوسه زند به پیش شه حاشیه جناب را
هوش مصنوعی: من اشتباه نمیکنم، زیرا خورشید در اوج خود جایگاهی یافت که به احترام سلطان، حاشیه وجود او را در بوسهای میفشارد.
خورد خدنگ او بسی خون ز دو دیده، پر نشدسیر کجا کند مگس حوصله عقاب را
هوش مصنوعی: سلاح او از چشمانش به شدت خونریزی کرد، اما پرچانگی و سیر شدن برای مگسی که به دنبال حوصله و صبر عقاب است، غیرممکن است.
خانه خسرو از رخش هست صفا که هر زماناز رخ فکر مدح تو دور کند نقاب را
هوش مصنوعی: خانه خسرو به دلیل زیبایی رخش مانند تابش ضیاء است که همواره از چهرهاش پردهبرداری می‌کند و موجب میشود که افکار خوب و ستایشآمیز درباره تو از ذهن دور شوند.