شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی‌های طبیعت و عشق اشاره دارد. شاعر از گلابی‌ها و چمنزارها و لذت‌های زندگی صحبت می‌کند، اما به یاد محبوبی می‌افتد که فراموشش کرده و این یادآوری برایش تلخ است. همچنین به بلبل که به سرسبزی و زیبایی جوانان می‌خواند اشاره می‌کند و بیان می‌کند که حتی اگر در خوشی‌ها غرق باشیم، تنهایی و دوری از محبوب همواره حس می‌شود. شاعر از نیکو فرمودن مدح می‌گوید و تأکید می‌کند که ستایش و یاد محبوب همواره دلیلی برای شادکامی است. در کل، شعر احساسات عمیق و تضادهای عشق و زیبایی را به تصویر می‌کشد.
زمانه حله نو بست روی صحرا راکشید دل به چمن لعبتان رعنا را
هوش مصنوعی: در این فصل جدید، دنیای تازهای بر سرزمین گشوده شده و دل به زیبایی‌های چمن و بازیگران جوان و دلربا داده است.
هوای گل ز خوشی یاد می دهد، لیکنچه سود چون تو فرامش نمی شوی ما را
هوش مصنوعی: آسمان گل، شادی و سرخوشی را یادآور می‌شود، اما چه فایده دارد وقتی تو ما را فراموش نمیکنی؟
ز سرو بستان چندین چه می پرد بلبلمگر ندید جوانان سرو بالا را
هوش مصنوعی: بلبل در باغ به درختان سرو توجه نمیکند، زیرا جوانان زیبا و قدبلند را دیده است و نمیتواند از زیبایی‌های آنها چشم بپوشد.
چو می خوری به سرم نیز جرعه می ریزکه مردمی نبود باده نوش تنها را
هوش مصنوعی: وقتی که مینوشی، به یاد من هم جرعهای بریز، چرا که در این دنیا کسی نیست که تنها باشد و تنها بنوشد.
فروختم به یکی جرعه گنج عقل، آریشرابخواره نبیند کساد کالا را
هوش مصنوعی: من یکی از گنجینههای عقل و دانش خود را به یک جرعه فروختم، و این درست است که نوشیدنینوشان هرگز تقاضا و کسادی کالا را نمیبینند.
نسیم باد صبا از برای جلوه باغکشید بر رخ رنگین حریر دیبا را
هوش مصنوعی: نسیم خنک صبحگاهی برای نشان دادن زیبایی باغ، پارچه رنگین و لطیف را به حرکت درآورده است.
زمین ز سبزه رنگین به چرخ می ماندبه تار موی بیاویخت جان اعدا را
هوش مصنوعی: زمین با سبزههای رنگین مانند یک دانه مو به آسمان آویزان می‌شود و جان دشمنان را تحت تاثیر قرار میدهد.
ز فر مدح تو صد منت است بر خسروضمیر مدح سرا و زبان گویا را
هوش مصنوعی: از زیبایی و جلال تو، بر پادشاه اندیشه، ستایشگر و سخنسرا، هزاران نعمت و سپاس وجود دارد.