شمارهٔ ۱۰۰
هوش مصنوعی: در این شعر، بهار و زیبایی‌های آن به تصویر کشیده شده است. سبزه‌ها تازه و شاداب شده‌اند و گل‌ها و عروس بستان جلوه‌گری می‌کنند. بلبل با سرود خود از زیبایی و مستی سخن می‌گوید و از آنچه در طبیعی است، لذت می‌برد. گل‌ها با عطر خوش خود چمن را معطر می‌کنند و هر غنچه‌ای آرزوها را به نمایش می‌گذارد. این شعر به celebratory nature of spring و لذت‌های آن اشاره دارد و زیبایی‌های طبیعی را توصیف می‌کند.
بهار آمد و سبزه نو شد به جوهاعروسان بستان گشادند روها
هوش مصنوعی: بهار فرا رسیده و سبزه‌ها در نهرها تازه شده‌اند. عروسان باغها چهرههای خود را نمایان کردهاند.
گل کوزه بر شاخ می گوید اینککه کوزه ز ما و ز مستان سبوها
هوش مصنوعی: گل کوزه روی شاخه به صحبت میآید و می‌گوید: حالا که کوزه متعلق به ما و مینوشیدگان پر از شراب است.
چو گشت آبها شیشه گر گفت بلبلقواریر من فضت قدروها
هوش مصنوعی: وقتی که آبها به حالت شفاف و زلال درآمدند، بلبل به شگفتی گفت که آثار زیبای من هنوز از بین نرفته و قدردانی میشود.
نگوید ز آزادگی هیچ سوسنچو بلبل ز مستی کند گفت و گوها
هوش مصنوعی: هیچ سوسنی از خوشحالی و آزادگی چیزی نمیگوید، اما بلبل وقتی مست است، گفتوگوهایی را آغاز می‌کند.
ازین پس پیاله به کف خوبرویانخرامنده بینی به لبهای جوها
هوش مصنوعی: از این به بعد، میتوانی پیالههایی را ببینی که در دست زیبارویان است و این زیبایان با ناز و عشوه قدم میزنند و لبهای شاداب و سرزندهای مانند لبهای جویها دارند.
به هر شاخ غنچه دهن باز کردهز خوبان فرو می خورد آرزوها
هوش مصنوعی: هر گل خوشبو و زیبا با باز کردن دهنش، آرزوهای ما را جذب می‌کند.
معطر ازان می کند گل چمن راکش از نظم خسرو ذخیره ست بوها
هوش مصنوعی: گلهای چمن به خاطر عطرشان، به خوبی تحت تأثیر میشوند و این بوی خوش، از نظم و زیبایی خاصی ناشی میشود که به یاد خسرو به جا مانده است.