شمارهٔ ۱۳۰
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد و شاعر از قدرت کلام در بیان احساساتش عاجز است. او می‌گوید که هیچ یک از زیبایی‌های دنیا، حتی به اندازه یک ویژگی از چهره محبوبش نمی‌ارزد. شاعر به مقایسه‌های مختلفی می‌پردازد و به این نتیجه می‌رسد که کلمات نمی‌توانند حقایق و زیبایی‌های احساسات او را به درستی منتقل کنند. در نهایت، او نسبت به وجود معشوقش دچار حیرت است و می‌گوید که در وصف آنچه در دلش می‌گذرد، ناتوان است.
جز صورت تو ماه سما را چه توان گفتجز طره تو دام بلا را چه توان گفت
هوش مصنوعی: جز زیبایی تو، هیچ حرفی برای گفتن نیست و جز زیبایی موهایت، هیچ چیز دیگری نمیتواند به عنوان درد و مشکلات زندگی مطرح شود.
آن روی که داده ست خدایت صفت آنهم خود تو بگو، بهر خدا را، چه توان گفت
هوش مصنوعی: هر انسانی که عطایای الهی را دریافت کرده، باید بداند که این ویژگیها و صفاتی که دارد، بخشی از خود اوست. بنابراین، در برابر این نعمتها باید به خودشناسی بپردازد و بگوید که چه چیزی را میتواند برای خدا بیان کند.
چون ماه نو انگشت نمایست دهانتآن خاتم انگشت نما را چه توان گفت
هوش مصنوعی: وقتی که ماه نو نمایان میشود، نشاندهندهی زیبایی و خاص بودن آن است. در این حال، دهان آن خاتم انگشتنما چه سخنی میتواند داشته باشد؟
شد بسته زلفین تو خون در دل نافهدلبستگی مشک خطا را چه توان گفت
هوش مصنوعی: زلفهای تو چنان مرا اسیر کردهاند که دل را به خون گریه میآورند. در این حال، چه میتوان گفت از این عشق و وابستگی که مثل مشک، گناه و اشتباه را میپوشاند؟
هر لحظه صبا بر سر گل بروزد از نازاز کرده تو باد صبا را چه توان گفت
هوش مصنوعی: هر لحظه نسیم ملایمی بر روی گلها میوزد و این زیبایی ناشی از ناز و دلربایی توست؛ چه میتوان گفت درباره نسیم که به خاطر تو چنین لطیف و دلنشین شده است؟
شب اشک و دم سرد مرا دید خیالتپس گفت که این باد هوا را چه توان گفت
هوش مصنوعی: شبت را پر از اشک و سردی احساس کردم و به یاد تو بودم. تو نیز به من گفتی که این باد و هوای تغییرات چه معنایی دارد؟
گر چشم مرا ابر گهربار توان خواندخاک کف شمس الامرا را چه توان گفت
هوش مصنوعی: اگر چشم من مانند ابری پر از مروارید باشد، چه سخنی میتوان در مورد خاک پای شمسالامرا گفت؟