شمارهٔ ۲۲۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنج ناشی از عشق سخن می‌گوید. او به صدماتی که عشق به او زده اشاره می‌کند و از وضعیت دلbroken خود می‌نالد. شاعر به عشق به عنوان دین خود اشاره می‌کند و می‌گوید که این عشق برای او از هر چیزی مهم‌تر است. او همچنین از شوق و اشتیاق زیادش نسبت به معشوق سخن گفته و می‌گوید که بارها دلش از مصیبت‌های عشق مجروح شده است. در نهایت، او به ناتوانی خود در فرار از این دردها اشاره می‌کند و از وادی پرخون و خطرناکی که در آن قرار دارد، شکایت می‌کند.
کشته تیغ جفایت دل درویش من استخسته تیر بلایت جگر ریش من است
هوش مصنوعی: دل درویش من که به خاطر ستمها و خیانتها به شدت آسیب دیده، به نوعی جانباخته است. تیر بلای تو هم جگر مرا به شدت آزار میدهد و خستهام کرده است.
نیک خواهی که کند منع ز عشق تو مرامنکری دان به حقیقت که بداندیش من است
هوش مصنوعی: اگر کسی به خاطر محبت تو مرا از عشق بازدارد، باید بداند که این ممانعت، واقعاً نشانهی بداندیشی اوست.
هر گروهی بگزیدند به عالم دینیعاشقی دین من و بی خبری کیش من است
هوش مصنوعی: هر گروهی بر اساس علاقه خود دینی را انتخاب کردهاند، ولی عشق من به دین و غفلت دیگران از مذهب من متفاوت است.
صبر دارم کم و شوق رخ او از حد بیشغیر ازین نیست دگر هر چه کم و بیش من است
هوش مصنوعی: من صبر زیادی ندارم و اشتیاقم برای دیدن چهرهاش از مقدار معمول فراتر رفته است، غیر از این، دیگر هر چه دارم چه کم و چه زیاد، اهمیت چندانی ندارد.
گفتم، از نوش لبت کام که یابد، گفتاآنکه مجروح تر از غمزه چون نیش من است
هوش مصنوعی: وقتی به او گفتم که از لبان شیرینش آدم میتواند لذت ببرد، او پاسخ داد که کسی که مانند من از غم و اندوه صدمه دیده باشد، کاملاً درک می‌کند که درد این نیش چقدر سخت است.
گر دل از ما ببرید و به تو پیوست، چه باکآشنا با تو و بیگانه ز من، خویش من است
هوش مصنوعی: اگر دل ما از ما جدا شود و به تو از آن پیوسته گردد، نگران نباش. کسی که با تو آشناست و کسی که از من بیگانه است، در حقیقت، همگی از من به شمار میروند.
جان ازین بادیه خسرو، نتوان برد به جهدآه ازین وادی خونخوار که در پیش من است
هوش مصنوعی: من نمیتوانم جانم را از این مسیر پر خطر ببرم، چون آه و ناله از این سرزمین خونین که در برابر من قرار دارد.