شمارهٔ ۳۷۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی و تاثیر زلف محبوب خود سخن می‌گوید و به حس عاشقانه‌اش اشاره می‌کند. او از بوی خوش زلف معشوق و تأثیر آن بر دل و جان خود می‌گوید. احساسات عاشقانه او به حدی است که حتی یاد معشوقش مانند جنون بر روح او حاکم شده است. شاعر به تأثیر این عشق بر جسم و جانش تأکید می‌کند و از درد جدایی و اندوه خود در اثر دوری معشوق صحبت می‌کند. در نهایت، او از بی‌خبری و عدم یادآوری محبوبش از خود ابراز ناراحتی می‌کند.
سر زلف تو تا بجنبیده‌ستبوی مشک ختا بجنبیده‌ست
هوش مصنوعی: زمانی که موهای تو به جنب و جوش میآید، بویی شبیه به مشک ختا منتشر میشود.
بوی خون آمد از صبا ماناکعاشقی را هوا بجنبیده‌ست
هوش مصنوعی: باد صبحگاهی بویی از خون به همراه دارد؛ به نظر میرسد حال و هوای عاشقی به شدت در حال دگرگونی است.
تا بجنبید زلف او از بادناف آهو ز جا بجنبیده‌ست
هوش مصنوعی: بهمحض اینکه زلف او به حرکت درآید، باد خوشبوی ناف آهو نیز از جای خود به حرکت درمیآید.
ما و دیوانگی دگر کان زلفباز بر جان ما بجنبیده‌ست
هوش مصنوعی: ما حال و هوای دیوانگی را تجربه کردهایم، زیرا آن تارهای زلفی که آزادانه در باد رقصان است، بر روح ما تأثیر عمیقی گذاشته است.
جوش دل‌ها به گرد او گوییقلب صد یاد را بجنبیده‌ست
هوش مصنوعی: دل‌ها حول او به جوش و خروش آمدهاند، گویی که صد یاد در قلبها به تپش افتادهاند.
گر جگرگوشه نیست چشم مراخون چشمم چرا بجنبیده‌ست؟
هوش مصنوعی: اگر فرزند دلم نیست، پس چرا چشمانم در خون است؟
می‌رود ذکر رفتنش بسیارباز جای بلا بجنبیده‌ست
هوش مصنوعی: سرگذشت او و یادش بیش از حد بر دل‌ها سنگینی می‌کند و نشانگر درد و رنجی است که به جا گذاشته است.
دی شنیدم ز آه سرد منشدل چون آسیا بجنبیده‌ست
هوش مصنوعی: دیروز صدای آه سرد دلم را شنیدم، گویی مانند آسیا به حرکت درآمده است.
یاد خسرو نمی‌کند، یا ربکاین سخن از کجا بجنبیده‌ست
هوش مصنوعی: خدایاه، یاد خسرو را نمی‌کند، کاش بگویی این حرف از کجا به ذهنم رسیده است.