شمارهٔ ۳۷۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر زیبایی‌های بهار را توصیف می‌کند و اشاره دارد که نسیم صبحگاهی بوی خوش گل‌ها را به همراه دارد. بلبل به شوق گل‌ها آواز می‌خواند و نرگس در خواب رؤیای طلا و زیبایی را می‌بیند. شاعر همچنین به احساسات خود اشاره می‌کند و می‌گوید که دل سنگین محبوبش هیچ تأثیری از درد و سوز او نمی‌گیرد. در نهایت، به بیداری خسرو در شب‌های غم و امیدش برای صبح اشاره می‌کند. شاعرانگی و رمانتیک بودن این اشعار به زیبایی توصیف حالات دل و عشق در بطن طبیعت و جاودانگی احساسات انسانی می‌پردازد.
گلستان نسیم سحر یافته ستصبا غنچه را خفته دریافته ست
هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی به گلستان رسیده و خواب غنچه را بیدار کرده است.
چنان خواب دیده ست نرگس به خوابکه گویی که او جام زر یافته ست
هوش مصنوعی: نرگس چنان خواب شیرینی را تجربه کرده که انگار در خواب، جام زرینی را به دست آورده است.
خبر نیست مر بلبل مست راکه از مستیش گل خبر یافته ست
هوش مصنوعی: بلبل شاداب و سرمست به هیچوجه از حال و هوای خودش و زیباییهایش خبر ندارد، و حتی نمیداند که گل‌ها از شادی و جذابیت او آگاه شدهاند.
نسیم چون مشک در خاک ریختمگر بوی آن خوش پسر یافته ست
هوش مصنوعی: نسیم مانند بوی خوش مشک در هوا پراکنده میشود، آیا مگر بوی آن به خاطر خوشمزه بودنش به پسر رسیده است؟
خیال قدت سر و گم کرده بودولی ناگهان نیشکر یافته ست
هوش مصنوعی: تصور زیبایی تو مرا به شدت مشغول کرده بود، اما به یکباره خوشحالی و شادابی را مثل نیشکر پیدا کردم.
چه گویم که سنگین دلش هیچ وقتز سوز دل من اثر یافته ست
هوش مصنوعی: چه بگویم که دل سنگین او هیچ وقت تاثیری از سوز دلم نگرفته است.
به پای خیالت فرو ریخت چشمدری کان به خون جگر یافته ست
هوش مصنوعی: چشم من به خاطر خیال تو به شدت اشک میریزد، زیرا این دل شکسته و عاطفهام به درد و رنج عمیق دچار شده است.
بسا شب که بیدار خسرو نشستکه شام غمش را سحر یافته ست
هوش مصنوعی: بسیار پیش آمده که خسرو در شب بیدار مانده و نشسته است، چرا که غمهایش به سحر و صبح رسیده و از آنها کاسته شده است.