شمارهٔ ۳۹۰
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌ها و اثرات آن‌ها بر دل و جان صحبت می‌کند. شاعر از زلف مشکین، چهره و خنده معشوق می‌گوید که همچون گویی در میدان بازی قرار دارد. او به تنهایی و هجران اشاره می‌کند و می‌گوید که در روز وصال، زمان کوتاه است اما شب هجران به طول می‌انجامد. در نهایت، شاعر به ارزش و اهمیت زیبایی‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که هر چیزی که شایسته ستایش نیست، در واقع بی‌ارزش است. به طور کلی، شعر بر زیبایی، عشق و درد هجران تمرکز دارد.
زلف مشکینش که گویی را به چوگان یافته ستگو به صحن دیده بازی کن که میدان یافته ست
هوش مصنوعی: زلف مشکی او را به تیرک چوگان تشبیه کردهاند. به او بگو که در میدان چشمها بازی کند، چون اینجا فضایی برای نمایش و جلوهگری فراهم شده است.
تا تو گوی چرخ بردی زان ز نخ چوگان چرخای بسا بازی که آن گوی ز نخدان یافته ست
هوش مصنوعی: تا زمانی که تو توپ را با چوب بازی از میان نخها به سمت چرخ بردی، خیلی از بازیها وجود دارند که آن توپ از ذخیرهی نخی پیدا کرده است.
گرد بر گو در زنخدان گر دمی آرد خطتمشک زلفت را که بر هر سو پریشان یافته ست
هوش مصنوعی: اگر بر گونهات خطی ظاهر شود، مثل عطر مشک زلفت که همه جا پراکنده شده است، آنگاه به زیباییات افزوده خواهد شد.
تشنه ای را با دهانت آشنایی ده که اوتا به لب چاه زنخ پر آب حیوان یافته ست
هوش مصنوعی: به کسی که تشنه است، بگو تا به لب چاه نزدیک شود و آب مورد نیاز خود را پیدا کند.
خنده تو یافته ست اندر دهان کان گهرگوهر خود را خجل بیرون دهد کان یافته ست
هوش مصنوعی: خنده تو باعث شده که این لؤلؤ زیبا از دهانش بیفتد و احساس شرمندگی کند. این نشان میدهد که زیبایی تو چقدر تأثیرگذار است.
در بناگوشت دلم گم شد، کسی حاضر نبودجز خط و زلفت کسی احضار ایشان یافته ست
هوش مصنوعی: در عمق دل من غم و اندوهی وجود دارد، و کسی جز زیبایی و موهای تو را نتوانستهام در کنار خود ببینم.
روز وصلم هست کوتاه و شب هجرم درازگر دم سرد جهان رسم زمستان یافته ست
هوش مصنوعی: روز دیدار من کوتاه است و شب جداییام طولانی. اگر دنیا سرد است، به نظر میرسد که به زمستان رسیدهایم.
شهسوارا را، گوی در میدان زیبایی فگنخاصه کاعظم باربک از شاه جولان یافته ست
هوش مصنوعی: ای سواران، در میدان زیبایی پرچم را به اهتزاز درآورید، مخصوصاً آن پرچم بزرگی که از شاهی بزرگ به اهتزاز درآمده است.
هر گهر کان غیر مدحت در دهان خسرو استسنگ ریزه ست، آنکه اندر زیر دندان یافته ست
هوش مصنوعی: هر که در مدح و ستایش خسرو صحبت کند، در واقع به او ارزشی نمیدهد و فقط سنگهای ریزهای در دهان دارد. آن کسی که این کلمات را بیان می‌کند، فقط به خاطر احترام به دیگری این کار را می‌کند.