شمارهٔ ۳۹۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی‌های ظاهری و جذبه‌های آن اشاره می‌کند و می‌گوید که دیدن زیبایی‌های اینچنینی خطاست، زیرا هدف عمیق‌تری در این دنیا وجود دارد. او از درد و گم‌گشتگی دل خود می‌گوید و بیان می‌کند که در جست‌وجوی حقیقت، انسان‌ها به عشق و محبت می‌رسند. همچنین، به بی‌فایده بودن عقل و صبر در مقابل عشق و احساس اشاره می‌کند و این ایده را پیش می‌برد که گاهی دعا و نیایش برای کسانی که درک درستی از وضعیت خود ندارند، بی‌معناست. در نهایت، شاعر به حسرت و درد عاشقانه خود می‌پردازد و از معشوق می‌خواهد که او را در این وضعیت یاری کند.
با این جمال روی صنم دیدنم خطاستکایینه مراد نه بهر جمال ماست
هوش مصنوعی: دیدن روی زیبا و دلربای معشوق خطاست، زیرا هدف از این زیبایی تنها برای جلب توجه ما نیست.
درویش بین به کلبه خود می برد هوسزان شمع کش ملایکه پروانه ضیاست
هوش مصنوعی: درویش در آرزوی کلبهاش است، و از آن شمعی که فرشتگان دور آن جمع شدهاند، دلش می‌خواهد.
عقل است و لاف صبر یکی پرده برفگنتا بنگری که فایده عقل تا کجاست
هوش مصنوعی: عقل و ادعای صبر، هر دو سنگینی و دشواریهای خود را دارند. بهتر است که نگاهی به عمق مسائل بیندازیم تا بتوانیم به خوبی بفهمیم که عقل چه تاثیری دارد و تا چه اندازه مفید واقع میشود.
چشمش برون کشم ز سرش آنکه بیندتصدق است این مثل که گدا دشمن گداست
هوش مصنوعی: چشمان او را از سرش بیرون میآورم، چرا که کسی که تو را میبیند، راستگو است. این مثل را میزند که بینیاز، دشمن نیازمند است.
هر کس ز باد بوی تو جوید، من آن نیمما را همین بس است که این باد از آن هواست
هوش مصنوعی: هر کسی بوی تو را از نسیم بگیرد، من آن نیستم. برای من کافی است که این نسیم از آن سمت باد میوزد.
رویم به قبله و دل گمره به سوی بتباری چرا کنیم نمازی که نارواست
هوش مصنوعی: به سمت کعبه نماز میخوانم، اما دلم هنوز به سمت بت معشوق میتپد. چرا نمازی را بگذاریم که معنایی ندارد؟
شبهای خویش روز کنم ز آه شب فروزبد روز چون منی که بدین روز مبتلاست
هوش مصنوعی: شبها را به صبح میرسانم و در دل شب با گریههایم به روشنایی میرسانم. اما روزها به حال و روز من که در این وضعیت گرفتار شدهام، مینگرم و احساس بدی دارم.
ضایع مکن دعای خود، ای پارسای وقتدر حق بیدلی که نه در خورد این دعاست
هوش مصنوعی: دعای خود را بیهوده نکن، ای انسان دیندار، برای شخصی که لیاقتی برای دریافت این دعا ندارد.
خسرو، منال بهر دل گم شده به دردکالاش کن ملال که درد تو آشناست
هوش مصنوعی: ای خسرو، برای دل دلسوختهام که در غم گم شده، آرامش بیاور و غم را کم کن؛ زیرا درد تو برای من آشناست.