شمارهٔ ۴۶۰
هوش مصنوعی: غزل به بیان احساس عمیق درد و رنج شاعر از جدایی و عشق می‌پردازد. شاعر از سوز و گدازهایی که بر اثر عشق و فراق تحمل می‌کند می‌گوید و اشاره دارد که هیچ‌کس جز او این درد را حس نمی‌کند. او در می‌یابد که حتی پیراهنش نیز از آتش درونش نمی‌سوزد، و از تنهایی و بی‌رحمی شب و غم جدایی رنج می‌برد. در نهایت، شاعر می‌بیند که عشقش آن‌قدر قوی است که حتی در بین زیبایی‌ها و محبت‌ها هم دلی برای او نمی‌سوزد. با این حال، او از عاطفه خود و صبرش در برابر این مصائب نمی‌کاهد.
زمانی نیست کز دست تو جان من نمی‌سوزدکدامین سینه را کان غمزه پرفن نمی‌سوزد
هوش مصنوعی: هیچ زمانی نیست که من به خاطر تو دلم نسوزد و کدامین دل را میتوان پیدا کرد که از ناز و غمزهات بینصیب باشد و نسوزد.
مگر ترکیب فانوس است، جانا، استخوان مندرون می‌سوزدم، چون شمع پیراهن نمی‌سوزد
هوش مصنوعی: عزیزم، آیا وجود تو مانند یک چراغ روشن است؟ من به خاطر عشق و احساسی که به تو دارم، در درون می‌سوزم، مانند شمعی که پیراهنش را نمیسوزاند و فقط نور میافشاند.
ز هجرم بر جگر داغی، ز عشقم هر نفس دردیمن از غم سوختم، جانا، دلت بر من نمی‌سوزد
هوش مصنوعی: از دوری تو بر دلم درد سنگینی دارد، و از عشق تو هر لحظه دردی میکشم. من از غم در حال سوختن هستم، اما آیا دل تو برای من نمی‌سوزد؟
مگو چندین، کز این سوزاک بیهوده بکش دامنکه دل می‌سوزم و جان کسی دامن نمی‌سوزد
هوش مصنوعی: نمیخواهم برای این درد و سوز زیاد صحبت کنم، زیرا هیچ‌کس به اندازه من غمگین و آزرده خاطر نیست. کسی به این احساسات و رنج من اهمیت نمیدهد.
بدین سان کز تب هجران تنم در زیر پیراهنهمی‌سوزد، عجب دانم که پیراهن نمی‌سوزد
هوش مصنوعی: از شدت دوری و دلتنگی، بدنم زیر پیراهن به شدت میسوزد، اما عجیب است که خود پیراهن هیچ آسیب نمیبیند.
همه شب زار می‌سوزم به تاریکی و تنهاییکه با من هیچ دلسوزی درین مسکن نمی‌سوزد
هوش مصنوعی: در تمام طول شب به خاطر تاریکی و تنهاییام رنج میبرم، زیرا در این جا هیچ کسی نیست که به فکر من باشد و برایم احساس همدردی کند.
چراغ من نمی‌سوزد شب از دم‌های سرد منچراغ خانه همسایه هم روشن نمی‌سوزد
هوش مصنوعی: چراغ من روشن نمیماند و این نشان میدهد که وجود سرد من باعث خاموشی آن شده است. حتی چراغ خانه همسایه هم تحت تاثیر من قرار میگیرد و روشن نمیشود.
چو تو در باغ می آیی، هم از لطف و رخ خود دانکه پیشت زآتش خجلت گل و سوسن نمی‌سوزد
هوش مصنوعی: وقتی تو به باغ میآیی، بدان که زیبایی و مهربانیات باعث میشود حتی گلها و سوسنها از شرم آتش نخورند و پژمرده نشوند.
غم خسرو همی‌دانی و نادان می‌کنی خود رامرا این سوخت، ورنه طعنه دشمن نمی‌سوزد
هوش مصنوعی: آیا میدانی که غم خسرو چه حسی را در من ایجاد می‌کند؟ تو خود را نادان نشان میدهی، اما این اندوه مرا سوزانده است. اگر چنین نبود، سخنان و تمسخرهای دشمن نمیتوانستند اینگونه ذرهذره در من بسوزند.