شمارهٔ ۴۷۱
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف احساسات عاطفی شاعر در مواجهه با آمدن محبوبش می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که دلش شاد و پرجنب‌وجوش است و بی‌تابانه در انتظار محبوب است. او از حال بیماران صحبت می‌کند که به هوش آمده‌اند، گویا آزمون و دردهای زندگی با آمدن محبوب به پایان می‌رسد. شاعر به زیبایی محبوب اشاره می‌کند و او را نشانه‌ای از رحمت می‌داند. همچنین، احساسات نگران‌کننده‌ای از جدایی و دلتنگی را ابراز می‌کند و از درد و خوفی می‌گوید که با آمدن محبوب برطرف می‌شود. عاشق با اشاره به قربانیان عشق و فداکاری‌هایی که در راه محبوب صورت گرفته، ابراز امیدواری می‌کند که او دوباره دیده شود. این شعر نشان‌دهنده عشق و انتظار عمیق است که با آمدن محبوب به نهایت خود می‌رسد.
دل باز به جوش آمد، جانان که می آیدبیمار به هوش آمد، در مان که می آید
هوش مصنوعی: دل شاد و پرشور شد، وقتی محبوبم دارد میآید. حال بیمار نیز رو به بهبود است، چون خبر آمدن او به گوش می‌رسد.
وه جان کسان هر سو، صد قلب روان از پسخوانیش چنین لشکر، سلطان که می آید
هوش مصنوعی: این جمله به توصیف حال و استقبال افراد از ورود یک سلطان اشاره دارد. افراد به شدت متعهد و مشتاق هستند و هر کجا که مینگرند، نشانههایی از عشق و شوق به چشم میخورد. دلها پر از احساسات زنده و پرانرژی است و حالتی شبیه به جمعیتی عظیم و متحد را به نمایش میگذارد که به خاطر ورود این مقام بزرگ، خود را آماده کردهاند.
ای دل، تو نمی گفتی کاینک ز پی مردناسباب مهیا کن آن جان که می آید
هوش مصنوعی: ای دل، چرا به من نمیگویی که اکنون زمان آن رسیده است که برای مرگ آماده شوم، چون جان که قرار است بیاید نزدیک است؟
زان خال و خط مشکین با جمله بلا دیدماین آیت رحمت بین در شان که می آید
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی و خاص بودن نشانههای عشق و محبت اشاره دارد. شاعر به چهرهی معشوق و آثار زیبای او توجه می‌کند و می‌گوید که این نشانهها خود دلیلی بر رحمت و لطف الهی هستند. او با تحسین به این زیباییها نگریسته و آنها را نشانه‌ای از نعمتهای الهی می‌داند که به او ارزانی شدهاند.
ای ترک، مگو آخر بهر دل مسکینیکز سوی تو بر جانم پیکان که می آید
هوش مصنوعی: ای ترک، نگو که چرا برای دل بیچارهای مثل من، تیر درد از سمت تو به جانم می‌رسد.
خود نامه خویش آورد از بهر قصاص منسر خاک ره قاصد فرمان که می آید
هوش مصنوعی: خودش نامهای آورد تا در حق من قصاصی صورت گیرد، از سر خاک، پیامرسانی خبر میدهد که میآید.
سیل مژه را رخنه انباشه شد، یاربکان آب به چشم من تازان که می آید
هوش مصنوعی: چشمانم پر از اشک شده و مانند سیل، مژههایم هم بر اثر آن پر آب است. ای خدا، این آب در چشمانم چرا بیوقفه سرازیر می‌شود؟
خسرو به رهش باری قربان شد و بریان همتا باز ببین کان هم مهمان که می آید
هوش مصنوعی: خسرو برای دیدن محبوبش حتی جانش را نیز فدای او کرد و برای بار دیگر میخواهد او را ببیند، زیرا مهمان دیگری در راه است که باید از او استقبال کند.