شمارهٔ ۵۱۳ - امیرخسرو دهلوی

بی نرگس تو خواب ندانم که چه باشدزلفت کشم و تاب ندانم که چه باشد

آن شب که بتا، چشم تو در خواب ببینمدر دیده خود خواب ندانم که چه باشد

تا طاق دو ابروی تو محراب بتان شدبت جویم و محراب ندانم که چه باشد

چون چاه زنخدان تو از دور ببینمتشنه شوم و آب ندانم که چه باشد

از زلف تو چون نیست مرا سوی رخت رهشب گردم و مهتاب ندانم که چه باشد

گویند که دریاب درین واقعه خود رامی گویم و دریاب ندانم که چه باشد

باغی ست عجب وصل تو، می پرس ز خسرومن بنده در آن باب ندانم که چه باشد