شمارهٔ ۵۴۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند که باعث آشفتگی دل‌ها شده است. او به قدرت و عظمت این زیبایی اشاره دارد که حتی فرشتگان هم در برابر آن سرافکنده می‌شوند و از گناه خود دست برمی‌دارند. شاعر از درد و رنجی که این عشق برای او به همراه دارد سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که زندگی تنها در لحظاتی کوتاه و نادر ارزشمند است. در نهایت، او به مشکلات و غم‌های زندگی اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که تنها کسی می‌تواند درک کند که در روزهای سخت و غم‌انگیز گرفتار است.
به ملک فتنه تا زلفش علم شدز جانها عارض او را حشم شد
هوش مصنوعی: فتنهای که در ملک او به وجود آمد، به خاطر زیبایی زلفش بود؛ همچنان که از جانها، اطراف او جمع شدند و معشوقهاش را به خدمت گرفتند.
فرشته گر گناهی می نوشتیرخت چون دید مرفوع القلم شد
هوش مصنوعی: اگر فرشتهای گناهی را برمیشمرد، به خاطر اینکه متوجه شد قلمش از نوشتن این گناهان بازداشته شده، از نوشتن آن پارچهاش را کنار میکشید.
ز خاموشی بخواهی کشت ما رادو لعلت بهر جان ما بهم شد
هوش مصنوعی: اگر بخواهی از خاموشی ما را خیال کنی، به خاطر دو دلیل این کار جان ما را به هم پیوند داده است.
نشین یکدم که یابد نیم عمریگرفتاری که عمر او دو دم شد
هوش مصنوعی: مدتی آرام بنشین، زیرا کسی که گرفتار زندگی است، عمرش به سرعت میگذرد و شاید فقط دو مرحله از زندگیاش باقی مانده باشد.
نمی دیدی به من، ار ننگ دیدیمرنج ار زین قدر قدر تو کم شد
هوش مصنوعی: اگر به من توجه نمیکنی، نگران نباش؛ اگر هم از من شرمنده هستی، بیجهت است. اگر به خاطر من ارزش تو کم شده، زیاد اهمیت نده.
کسی بدروزی خسرو شناسدکه او درمانده شبهای غم شد
هوش مصنوعی: کسی که در سختیها و شبهای غم به سر برده باشد، می‌تواند واقعاً خسرو را بشناسد.