شمارهٔ ۵۴۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و دلتنگی صحبت می‌کند و بیان می‌کند که صبر و شکیبایی در برابر محبوب سخت است. او اشاره می‌کند که اعتراض به درد و رنجی که دارد، رویه‌ای نادرست است و همچنان که عشق درونش حضور دارد، فضای دلش پر از غم و اضطراب است. در نهایت، شاعر می‌گوید که زیبایی‌های محبوبش هرگز قابل مقایسه نیست و تنها یاد او در دلش ماندگار است.
دل ما را شکیب از جان نباشدور از جان باشد، از جانان نباشد
هوش مصنوعی: دل ما توان تحمل ندارد، حتی اگر از وجود ما سرچشمه بگیرد، اما اگر از محبوب نباشد، بیمعناست.
مرا دشوار ازو باشد صبوریز جانان دل صبور آسان نباشد
هوش مصنوعی: تحمل کردن عشق برای من سخت است، زیرا صبر در برابر او که محبوبم است، کار آسانی نیست.
نباشد ناله عیب از دردمندیکه دردش باشد و درمان نباشد
هوش مصنوعی: کسی که دردی دارد و راه حلی برای آن نیست، نباید از دردش گلایه کند.
مرا چون عشق مهمان است حاکمفضولی تر ازین مهمان نباشد
هوش مصنوعی: در قلب من عشق به عنوان یک مهمان حضور دارد و هیچ حاکم یا فرد فضولی نمیتواند بیشتر از این مهمان، در زندگی من دخالت کند.
غمت شد در دل شوریده ساکنکه جای گنج جز ویران نباشد
هوش مصنوعی: درد و غم تو در دل عاشق آرام گرفته است، زیرا هیچ مکانی که ارزش گنج را داشته باشد، جز ویرانی نیست.
ندارد مه جمال روی خوبتوگر این باشد، اما آن نباشد
هوش مصنوعی: این جمله بیان می‌کند که اگرچه زیبایی چهرهی تو فوقالعاده است، اما آنچه که واقعاً ارزشمند است، چیزی جز زیبایی ظاهری نیست و در واقع معنایی عمیقتر دارد.
خیالت، گر به مهمان من آیددلم را جز جگر مهمان نباشد
هوش مصنوعی: اگر خیال تو به سراغ من بیاید، دلم جز برای تو نمیتواند به چیزی دیگر اهمیت دهد.