شمارهٔ ۵۸۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از کسی می‌خواهد که پیغام او را به محبوبش برساند و رازهای دل را بازگو کند. او احساس می‌کند که دل و چشمش در بندگی محبوب است و دوست دارد که در مورد زیبایی‌های او صحبت شود. شاعر به شدت درگیر عشق است و از حال خود خبر ندارد. او می‌گوید که نگاهی از محبوبش جانش را گرفته و او در آرزوی دیدن زیبایی‌های محبوبش است. در نهایت، او می‌خواهد که رازهای عشقش کم کم فاش شود و در خیابان‌ها و کوچه‌ها درباره محبوبش صحبت شود.
با یار ز من خبر بگوییدوین راز نهفته تر بگویید
هوش مصنوعی: از شما خواهش میکنم که دربارهام با محبوبم سخن بگویید و این راز پنهان را به شکل عمیقتری بیان کنید.
ما را دل و دیده بندگی گفتدر خدمت آن پسر بگویید
هوش مصنوعی: دل و چشم ما میگویند که باید در خدمت آن جوان باشیم.
ترک رخ خوب گفتنی نیستهر چیز کزان بتر بگویید
هوش مصنوعی: زیبایی چهرهی معشوق آنقدر شگفتانگیز است که سخن گفتن دربارهاش دشوار است و هر چیزی که دربارهاش گفته شود، کمتر از واقعیت خواهد بود.
جان می رود و مرا خبر نیستجانان مرا خبر بگویید
هوش مصنوعی: روح من در حال رها شدن است و من از این موضوع بیخبرا. ای محبوب، لطفاً خبری از خود به من بدهید.
چشمش من مستمند را کشتدر گوش وی این قدر بگویید
هوش مصنوعی: چشمی که به من نگاهی انداخت، باعث شد جانم را بگیرد، در گوش او اینقدر بگویید.
گر هیچ رخ و لبش بدیدیدنرخ گل و گلشکر بگویید
هوش مصنوعی: اگر کسی چهره و لب او را ببیند، باید قیمت گل و شیرینی را بیان کند.
پنهان چو نماند راز خسرودر کوچه و بام و در بگویید
هوش مصنوعی: هنگامی که راز شاه در کوچه و خیابان و درب پنهان نماند، آن را بیان کنید.