شمارهٔ ۶۷۵
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر عشق و longing خود را نسبت به معشوقش ابراز می‌کند. او به توصیف احساساتش می‌پردازد و می‌گوید حتی اگر معشوق لحظه‌ای از کنار گدایان بگذرد، برای آنها همانند ورود یک شاه است. سال‌هاست که او در آرزوی رسیدن به معشوق به سر می‌برد و عواطفش به شدت تحت تأثیر او قرار دارد. اشک‌های او همچون سیلابی جاری است و او برای نشان دادن عشق و وفاداری‌اش به خاک راه معشوق، دائم بر آن می‌افکند. شاعر به طور کلی، احساس تنهایی و عشق عمیق خود را در کنار امید به دیدار دوباره معشوق بیان می‌کند.
گر به کوی عاشقان آن ماه گاهی بگذردبر گدایان همچنان باشد که شاهی بگذرد
هوش مصنوعی: اگر آن زیبای عاشقان به طور تصادفی از کوی ما بگذرد، برای گداها تفاوتی ندارد؛ مثل این است که یک پادشاه از کنارشان عبور کند.
سالها شد تا به کویش اوفتادم روز و شببر امید آنکه ماهم به ماهی بگذرد
هوش مصنوعی: سال‌هاست که به خاطر تو در انتظارم، روز و شب به این امید که شاید من هم روزی شبیه ماهی به زیبا و درخشان تو نزدیک شوم.
سیل اشکم چون خیالش دید در دل جا گرفتروز باران کس نخواهد کز پناهی بگذرد
هوش مصنوعی: وقتی که خاطره محبوبم در ذهنم شکل میگیرد، اشکهایم مثل سیل جاری میشود و در دلم جا میگیرد. در روز بارانی، هیچکس نخواهد خواست که از پناهی عبور کند.
آب دیده می زنم هر دم بران خاک رهشتا غباری بر نیاید، گر به راهی بگذرد
هوش مصنوعی: هر لحظه اشک میریزم بر خاک راه او تا مبادا غباری بر آن بنشیند اگر او از آنجا بگذرد.