شمارهٔ ۶۸۰ - امیرخسرو دهلوی

از سر کو آن پری چون ناگهان پیدا شودجای آن باشد که مردم در میان شیدا شود

من چنین دانم که باشد نسخه ای از روی اوصورتی از آینه خورشید اگر پیدا شود

ماه رویا، کی رسد در آفتاب روی توشمع را هر چند سر تا آسمان بالا شود

از تو دل چون آبله خون گشت در دنبال تواشک را از بس دویدن آبله برپا شود

من به تنهایی همی گریم، اگر پیدا کنیهر دری کز چشم من بیرون فتد، درها شود

سبزه تر برکشیدی زان رخ چون آفتابراز من چون سبزه می ترسم که در صحرا شود

می خلد بر جان من آن خط که بر لب می کشیمارکی شیرین شود با آنکه در خرما شود

خسرو، از بهر تو اندر دیده خود جای ساختچشم می دارد که در کوی وصالش جا شود