شمارهٔ ۶۸۲
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ زایش و درد و رنجی است که انسان‌ها در زندگی تجربه می‌کنند. شاعر به بیان حالاتی می‌پردازد که در آن زایش با پریشانی و مرگ همراه است. او به مرگ اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه انسان‌ها در اوج زیبایی و زندگی (مانند یوسف و ماه) باز هم در معرض غم و اندوه هستند. شاعر تلاش می‌کند تا عواطف عمیق خود را در مورد رنج و عشق ابراز کند و به احساساتی از جمله گریه و خونرزی اشاره می‌کند که نشانه‌های درد عمیق وجودی‌اش هستند. در نهایت، او به بیچارگی و غمی می‌پردازد که از زاده شدن در این دنیای پر از مشکلات ناشی می‌شود.
تا چه ساعت بود، یارب، کان مسلمان زاده شدکافت اندر سینه و اندیشه در جان زاده شد
هوش مصنوعی: خداوندا، تا چه زمانی میخواهی شاهد تولد اسلامی باشی که ایمان در دل و اندیشهاش شکل گرفته و رشد کرده باشد؟
از شب حامل چه زاید، جز پریشانی به عمرهندوی شب حامل و زلف پریشان زاده شد
هوش مصنوعی: از دل شب تار، چه چیزی به دنیا میآید جز ناامیدی و آشفتگی؟ عمر کسی که در دل شب به دنیا آمده، مانند زلفهای در هم پیچیده و بینظم است.
دی شبش گفتم، فلانی، زیر لب گفتا، که مرگطرفه مرگی بود این کز آب حیوان زاده شد
هوش مصنوعی: دیشب به کسی گفتم که زیر لب جواب داد، مرگ عجیبی بود این که از آب حیات به وجود آمد.
مه غلام اوست، ار در پیش یوسف سجده کرداو به دهلی زاد، اگر یوسف به کنعان زاده شد
هوش مصنوعی: ماه، بنده و غلام خداست و اگر در جلوی یوسف سجده کند، این باعث نمیشود که او در دهلی به دنیا آمده باشد، حتی اگر یوسف در کنعان به دنیا آمده باشد.
ماه من از آب چشم و گریه سوزان بترسکز تنور پیرزن سیلاب طوفان زاده شد
هوش مصنوعی: عزیز من، از اشکها و گریههای شدید من بترس، زیرا که از دل مصیبت و سختیهای زندگی، خشم و طغیانی پدید آمده است که میتواند به یک طوفان بزرگ تبدیل شود.
مردم چشمم برون افتاد ز گریه ز پوستراست چون طفلی که خون آلود و گریان زاده شد
هوش مصنوعی: مردم چشمانم از گریه بیرون آمده، مانند کودکانی که خونین و گریان به دنیا میآیند.
دل از آن خوناب تن هر لحظه می گوید غمیچون کند بیچاره خسرو کز پی آن زاده شد
هوش مصنوعی: دل هر لحظه از دردی که در وجود تن دارد میگوید؛ چه غمی دارد بیچاره خسرو، که به خاطر آن به وجود آمده است.