شمارهٔ ۶۸۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و ناز گل‌ها و تأثیر آن بر دیگر موجودات طبیعت، مانند بلبل و نرگس، صحبت می‌کند. شاعر به تجلیل از جمال و لطافت گل‌ها می‌پردازد و می‌گوید که ناز و غمگینی بلبل به خاطر ناز گل است. همچنین به تغییرات فصل و نوشیدن شراب زنده‌گی اشاره می‌کند. در پایان، شاعر به مقام و حال خسروا (پادشاه) در بحبوحه‌ی بهار و زیبایی‌های آن پرداخته و او را تشویق می‌کند تا همچون بلبل از زیبایی‌ها بهره‌مند شود.
ناز کن، ای گل، که سرو بوستانی می کشدناز تو بلبل به هر نوعی که دانی می کشد
هوش مصنوعی: ای گل، با ناز و elegance خود تو توجه بلبل را جلب میکنی، و او به هر شکلی که بتواند، بخاطر زیباییات نشان عشق و احساساتش را ابراز می‌کند.
ابجد سبزه همی خواند بنفشه طفل وارپیر گشته است و دلش سوی جوانی می کشد
هوش مصنوعی: سبزه در حال خواندن ابجد است و بنفشه، همانند کودکانی که بزرگ شدهاند، به سن پیری رسیده است، ولی دلش هنوز به سمت جوانی و نشاط کشیده میشود.
لاله و نرگس قدح بر کف ز جا برخاستندیکدگر هر یک شراب ارغوانی می کشد
هوش مصنوعی: لاله و نرگس، با جامهایی در دست، از جای خود برخاستند و هرکدام مشغول نوشیدن شراب ارغوانی شدند.
نرگس از کف جام ننهد، گر چه از رنج خمارسرفگنده مانده چندان ناتوانی می کشد
هوش مصنوعی: نرگس هرگز از دست جام نمیافتد، حتی اگر مدت زیادی در رنج و خماری به سر ببرد و دچار ناتوانی شده باشد.
زندگانی آن کسی بر آب دارد بعد ازینکاو به جام روشن آب زندگانی می کشد
هوش مصنوعی: زندگی افرادی که در پی لذتهای زودگذر و بیارزش هستند، به زودی به پایان میرسد؛ اما کسی که از زندگی با بصیرت و آگاهی لذت میبرد، عمرش پر بارتر و معنادارتر خواهد بود.
خسروا، در موسم گل همچو بلبل مست باشخاصه چون بلبل نوای خسروانی می کشد
هوش مصنوعی: در فصل گل، مانند بلبل شاد و سرمست باش، به ویژه زمانی که بلبل آواز خسروانی میخواند.