شمارهٔ ۷۰۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی‌های محبوب خود می‌پردازد. او صحبت از موهای سیاه و نرم، لب‌های شیرین و چشمانش می‌کند که همچون مشکی برای چشم‌نواز است. هر بخشی از بدن او، از ابروها تا زلف‌ها، به شکلی زیبا و دلربا توصیف می‌شود. شاعر همچنین به احساسات و اشتیاق خود اشاره می‌کند و تأکید دارد که زیبایی محبوبش برای او نوروزی تازه و مملو از شگفتی است. او در نهایت به تلاش خود در وصف و ثبت زیبایی‌های محبوبش اشاره می‌کند، که هر روز به طور جدیدی این کار را انجام می‌دهد.
بر رخ همچو مهش طره چون شب نگریدانگبین در لب شیرینش لبالب نگرید
هوش مصنوعی: چهرهاش مانند ماه است و موهایش شباهت به تاریکی دارد، در حالی که عسل در لب‌های شیرینش جاری است و پر از لذت است.
چشم بسته مگشایید مگر بر رویشآن زمان کش مه نو در ته غبغب نگرید
هوش مصنوعی: چشمهایتان را نباید باز کنید، مگر زمانی که او در مقابلتان باشد. در آن لحظه، مانند ماه نو که در نور مهتاب میدرخشد، به او نگاه کنید.
پیش محراب دو ابروش که طاق است به حسنعالمی دست برآورده به یارب نگرید
هوش مصنوعی: در برابر محراب دو ابرویت که همچون قوس زیباست، به خاطر زیباییات دست به دعا بلند کرده و به خداوند مینگرم.
چون بدیدید رخش زیر زنخدان ببینیددر ته پاره مقنع چه غبغب نگرید
هوش مصنوعی: وقتی چهرهاش را زیر چانهاش دیدید، در انتهای مقنعهاش چه چربیای را مشاهده کردید که به او اطراف داده است.
چشمش از هر مژه ای ساخته مشکین قلمیمی دهد فتوی خون همه، مذهب نگرید
هوش مصنوعی: چشمان او به قدری زیبا و جذاب هستند که هر مژهاش مانند قلمی مشکی عمل می‌کند و گواهی بر این می‌دهد که عشق و احساسات عمیق او میتواند باعث به وجود آمدن درد و غم در دل دیگران شود؛ با این حال، او هیچ اشکی نمیریزد و هیچ نشانی از اندوه ندارد.
زلف بر مه زده در خانه دل آمد پیشنشد از دل، اثر ماه به عقرب نگرید
هوش مصنوعی: زلفی که بر چهره معشوق افکنده شده، به خاطر زیباییاش دل را به خانهاش میآورد، اما این زیبایی نتوانسته تأثیر عمیقی بر دل بگذارد، و هیچ نقطهای از دل به قمر (ماه) اشاره نمیکند یا نمیتواند به آن نگاه کند.
گاه انگیزش اشهب ز غبار زلفشهمه آفاق پر از عنبر اشهب نگرید
هوش مصنوعی: گاهی اوقات، شوق و هیجان ناشی از غبار موهایش، باعث می‌شود که تمام جهان پر از بوی خوش عنبر شود.
تا شکافی نهد از موی به پای مرکبسر آن جعد کشان تا سم مرکب نگرید
هوش مصنوعی: هر وقت که موی زیبا و پرجلوهای از سر آن جوانان بگذرد و به پای مرکب برسد، سم مرکب هم بانوا و نازکطبعی به تماشای آن مینگرد.
اوست نوروز من و چون فتدش جعد به پایراست با روز برابر شدن شب نگرید
هوش مصنوعی: او همان نوروز من است و وقتی که جعد او بر پای راستش بیفتد، شب دیگر به دلایلی که دارد، به روز نمینگرَد و از آن نمیترسد.
در گلستان لطافت چو گل نوخیزشتنک اندام و تنک پوش و تنک لب نگرید
هوش مصنوعی: در باغ گل، زیبایی گل تازهای که قامت باریک و پوشش کمی دارد، به چشم میآید و کسی به آن نمینگرد.
بنده خسرو را در وصف جمالش هر روزنو به نو دفتر و دیوان مرتب نگرید
هوش مصنوعی: هر روز بندهای که در وصف زیبایی‌های خسرو مینویسد، دفتر و دیوانش را تازه و مرتب می‌کند.